بکارگیری رهیافت نوزایی شهری در یک محله دچار افت شهری نمونه موردی: محله فرحزاد تهران
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
یکی از مهمترین ایدههایی که در دهه حاضر هم در مدیریت بحران و هم در مدیریت شهری مطرح شده است، ایجاد شهرهای تاب آور و مقاوم در برابر بحرانهای مختلف است. هدف اصلی از انجام این پژوهش ارزیابی تاب آوری در محله فرحزاد تهران است. برای ارزیابی تابآوری در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و نهادی مدیر
شهرها به مثابه موجودات زنده برای ادامه حیات، نیازمند تجدید بافتهای فرسوده خود و جایگزینی سلولهای کهنه با سلولهای نو هستند. در روند نوسازی بافتهای فرسوده نه تنها ساختمانهای نو دائماً در مسیر جایگزینی با ساختارهای فرسوده شهری هستند، بلکه تجدید حیات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی نی
این مقاله با قرارداشتن در دستة سیاستپژوهی، بهدنبال شناخت و تبیین مفاهیم و ارکان پایداری شهری و ردیابی آنها در چارچوب احیای نواحی دچار افت شهری است. با گذشت بیش از دو دهه از طرح انگاشت توسعة پایدار در مجامع جهانی، متون حاضر به سه رکن مردم-اقدامات در ارتباط با کیفیت زندگی، سیاره
far عبارت است از نسبت کل سطح زیر بنای ساختمان به سطح قطعه زمینی که ساختمان در آن واقع شده است. امروزه بدلیل کمبود منابع و برای کاهش هزینههای توسعه شهری و ارائه خدمات مطلوبتر و در عین حال اقتصادیتر توجه به متراکم شدن جمعیت افزایش یافته است و افزایش تراکم ساختمانی یکی از ابزارها
امروزه به دلیل رشد و گسترش شهرها و رفت و آمدهای سنگین درون شهری، بزرگراه ها نقش بسیار مهمی در شبکه حمل ونقل درون شهری دارند. درعین حال محله های مسکونی نیز مهم ترین بافت های شهری محسوب می شود که به آن معنا و هویت می بخشد. درحال حاضر، اجرای برنامه های عمرانی (احداث بزرگراه ها و راه
احساس امنیت، یکی از نیازهای روحی انسان و از مهم ترین ویژگی های کیفیت فضاست. در جوامع شهری امروز، عوامل گوناگون محیطی سبب بروز انواع بزهکاریها و بی قانونیها و ناامنی در شهر شدهاند. این در حالی است که بافتهای شهری و محله های قدیمی ایران، از بعد امنیت و آرامش، شهرة شهرها بودهان