بررسی تاثیر نوع آرایش تمرین، خودگفتاری و بازخورد بر دقت و زمان بندی در یادگیری یک مهارت حرکتی بسته
Abstract
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
هدف اساسی این پژوهش بررسی تاثیر خود گفتاری و دریافت بازخورد در افزایش سطح یادگیری مهارتهای حرکتی دانشجویان رشته مکانیک است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان کاردان فنی رشته مکانیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن بودند که در نیمسال اول سال تحصیلی 1391-1390درس انتقال قدرت اتوماتیک را
مقدمه و هدف: در یادگیری یک مهارت جدید، تمرین بدنی تنها روش کسب یک مهارت تازه نیستند و مدلهای یادگیری مشاهدهای، یادگیری دامنهای از حرکات را تسهیل میکند. هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی تأثیر کاهش فراوانی نسبی بازخورد و نوع تمرین مشاهدهایی و ترکیبی بر یادگیری زمان بندی نسبی است
مقدمه و هدف: در یادگیری یک مهارت جدید، تمرین بدنی تنها روش کسب یک مهارت تازه نیستند و مدلهای یادگیری مشاهدهای، یادگیری دامنهای از حرکات را تسهیل میکند. هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی تأثیر کاهش فراوانی نسبی بازخورد و نوع تمرین مشاهدهایی و ترکیبی بر یادگیری زمانبندی نسبی است. روش
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر زمان اجرای تمرین و اولین خواب شبانه بر بهبود مولفههای آشکار (دقت) و حرکتی (زمانبندی) تکلیف حرکتی متوالی زمانبندیشده بود. بدین منظور، 48دانشجوی راست دست (25-19سال) که کیفیت خواب مطلوبی داشتند، بر اساس آزمونهای مهارت حرکتی ظریف دست و انگشتان پردو
تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر روش های مختلف تمرین بر یادگیری و انتقال برنامة حرکتی تعمیم یافته و پارامتر زمان در یک تکلیف زنجیره ای انجام گرفت. به منظور اجرای این طرح، 80 آزمودنی داوطلب مرد (با دامنة سنی 23-19 سال) به طور تصادفی در چهار گروه تمرینی قالبی، تصادفی و ترکیبی (قالبی –
تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر روش های مختلف تمرین بر یادگیری و انتقال برنامة حرکتی تعمیم یافته و پارامتر زمان در یک تکلیف زنجیره ای انجام گرفت. به منظور اجرای این طرح، 80 آزمودنی داوطلب مرد (با دامنة سنی 23-19 سال) به طور تصادفی در چهار گروه تمرینی قالبی، تصادفی و ترکیبی (قالبی –