بررسی توزیع خدمات عمومی شهری و بازتاب فضایی آن از دیدگاه عدالت اجتماعی (مطالعه موردی: شهر اردکان)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده ندارد.
چکیده ندارد.
یکی از راه های دست یابی به توسعه پایدار شهری، فراهم نمودن امکانات و خدمات مورد نیاز شهروندان ساکن در محلات شهری است. سازمان فضایی متعادل در شهرها نوعی از پایداری شهری است و زمانی محقق خواهد شد که هماهنگی و سازگاری منطقی بین پراکنش جمعیت و توزیع خدمات در شهرها به وجود آید. از این
چکیده: یکی از مهمترین پیامد های رشد شتابان شهرنشینی و توسعه فیزیکی شهرهای کشور در دهه های اخیر از هم پاشیدگی نظام توزیع مراکز خدماتی شهری بوده که زمینه ساز نابرابری شهروندان در برخورداری از این خدمات شده است. بنابراین مهمترین رسالت برنامه ریزان و مدیران شهری در این زمینه، تلاش بر
در چند دهه اخیر روش های بررسی نابرابری ها در توزیع مراکز خدماتی بیشتر در قالب طرح های کاربری اراضی شهری، میزان سرانه کاربری ها و تحلیل با مدل های کمی رایج در قالب مناطق قراردادی شهرداری ( بدون توجه به شعاع حوزه نفوذ خدمات ) انجام گرفته است و به دسترسی به خدمات کمتر توجه شده است.
در عصر حاضر اصلی ترین دلیل بحران های جوامع بشری ریشه در نابرابری های اجتماعی و فقدان عدالت دارد. امروزه توزیع عادلانه امکانات و خدمات و .... یکی از مهم ترین مظاهر عدالت اجتماعی بشمار می رود. بنابراین ضرورت توزیع فضایی عادلانه کاربریها و خدمات شهری نمایان می شود. روش تحقیق این پژو
شهر به عنوان یکی از مهم ترین دستاورد¬های فرهنگ و تمدن بشری و از فراگیرترین پدیده¬های اجتماعی عصر حاضر است. بر حسب این گستردگی، هرکس به فراخور ظن و فن خود به آن می¬نگرد. نگاه کردن از منظر عدالت اجتماعی به شهر، شاید یکی از نگرش¬های بسیار کمیاب و بنیادین محسوب شود. عدالت نوعی سلوک م
با توجه به مفهوم "عدالت فضایی" که به لحاظ جغرافیایی و فضایی، توزیع خدمات عمومی با سیاست¬ها و خط¬مشی¬های اجتماعی و جغرافیایی می باشد و اهمیت تحقق "عدالت توزیعی" در مادرشهر تبریز با توجه به اهمیت منطقه¬ای روز¬افزون این شهر و نیز در جهت پاسخ به فطرت عدالت طلبی انسان از یک سو و ملاحظ
امروزه گسترش شهرها و افزایش جمعیت در نواحی مختلف شهر، سبب پراکنش جمعیت شهری شده است؛ ازاینرو، رسالت عدالت فضایی در شهرها در راستای توزیع عادلانه امکانات و خدمات شهری با توجه به رفع نیاز شهروندان امری ضروری است؛ بنابراین، اگر مدیران شهری نتوانند امکانات و خدمات عمومی را بهصورت ع
عدالت فضایی از مباحثی است که در سال های اخیر در میان برنامه ریزان و جغرافی-دانان اهمیت ویژه ای یافته است. از آن جا که خدمات عمومی شهری ساختاردهنده ی شکل و ماهیت کالبدی، اجتماعی و فضایی شهر می باشد، بی عدالتی در نحوه ی توزیع آن، تاثیرجبران ناپذیری برساختار، ماهیت شهر و جدایی گزینی
پس از انقلاب صنعتیتحولات اجتماعی واقتصادی به ویژه فنآوریها، نظام سکونتگاههای انسانی (شهری، روستایی) را به شدت تحت تأثیرقرار داده است، بهگونهای که سهم جمعیت شهری نسبت به جمعیت روستایی فزونی گرفته و در فضای لجامگسیخته و بدون برنامه و تا اندازهای نشأت گرفته از مهاجرت شدید و بیبرنامه
عدالت اجتماعی یعنی برابری در دستیابی به فرصتها، برابری در دستیابی به فرصتها هنگامی میسر می شود که فرصتها به شکل متعادل در فضا پخش گردیده باشد. پخش فرصتها در شهرها به عنوان اصلی ترین معیار عدالت اجتماعی نیازمند توزیع فضایی متعادل خدمات عمومی شهری است. هدف این مقاله بررسی توزیع خدم
بررسی برابری در توزیع فضایی خدمات و امکانات شهری از مهمترین عناوین در مطالعات شهری بهشمار میآید. این پژوهش بهدنبال بررسی توزیع فضایی خدمات عمومی شهری است. روش مطالعه، تحلیلی و توصیفی است و روشهای گردآوری دادههای پژوهش، ترکیبی از روشهای اسنادی و میدانی است. برای تحلیل کمّی،
بررسی برابری در توزیع فضایی خدمات و امکانات شهری از مهمترین عناوین در مطالعات شهری بهشمار میآید. این پژوهش بهدنبال بررسی توزیع فضایی خدمات عمومی شهری است. روش مطالعه، تحلیلی و توصیفی است و روشهای گردآوری دادههای پژوهش، ترکیبی از روشهای اسنادی و میدانی است. برای تحلیل کمّی،