رابطه دلبستگی (به مادر، پدر و همسال) با کمال گرایی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان پسر دبیرستان های دولتی شهر ایلام
Abstract
هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه دلبستگی به والدین و همسالان با کمال گرایی مثبت و منفی و عملکرد تحصیلی است. روش پژوهش، از نوع همبستگی است. نمونه این پژوهش 360 نفر از دانش آموزان پسر سال اول دبیرستان های شهر ایلام می باشند که بر اساس نمونه گیری تصادفی مرحله ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه دلبستگی به والدین و همسال، پرسشنامه کمال گرایی در مدرسه و مقیاس کمال گرایی اهواز را تکمیل کردند. روش های آماری به کار گرفته شده در این پژوهش، همبستگی ساده و رگرسیون چند متغیره بوده که نشان دهنده روابط معنی دار، میان متغیرهای مورد بررسی بوده است. نتایج نشان می دهد که دلبستگی به مادر برای پیش بینی کمال گرایی مثبت و منفی بیشترین توان پیش بینی را دارد در حالی که برای پیش بینی عملکرد تحصیلی، دلبستگی به پدر بیشترین توان پیش بینی را دار می باشد.