ViraScience.
Thesis

واکاوی (آنالیز) عرصه گسترش جنس گون در ایران

وحیده محتشمی شهر خفری

Abstract

عرصه انتشارجغرافیایی جنس گون در ایران با استفاده از 12013 مشاهده (رکورد) ژئورفرنس شده، واکاوی گردید. گونه های جنس گون در همه استانها یافت می شود، اما اغلب مشاهدات از استانهای فارس، تهران و خراسان می باشد. بیش از نصف گونه های گون (420 گونه) نادر و بومزاد با عرصه گسترش محدود هستند. حداکثر فاصله میان افراد یک گونه 2084 کیلومتر است. استانهای خراسان با 157 گونه، فارس با 155 گونه ، تهران با 151 گونه و آذربایجان غربی با 148 گونه بیشترین تعداد گونه های گون ایران را دارا می باشند. اما به لحاظ غنای گونه ای استانهای تهران، مازندران، مرکزی، همدان و لرستان از غنای گونه ای بالایی برخوردارند. برای انجام این محاسبات از خانه های گرید با ابعاد 10x 10 کیلومتر و روش محدودهای دایره ای همسایه (circular neighborhood method) با شعاع 50 کیلومتر استفاده شد تا از غنای گونه ای نقشه برداری شود. به طور کلی غنای گونه ای گونها در ایران در البرز مرکزی و زاگرس مرکزی نسبت بقیه نقاط از تنوع بالاتری برخوردار می باشد. از نظر عرض جغرافیایی گونهای ایران در سرتاسر ایران میان عرض جغرافیایی 25 درجه شمالی و 44 درجه شمالی وجود دارند. بالاترین تعداد گونه ها میان عرض 33 درجه شمالی و 35 درجه عرض شمالی در زاگرس مرکزی و میان 35 عرض شمالی و 36 شمالی در البرز مرکزی وجود دارد. در این تحقیق سه نقطه داغ بومزادی برای گونهای ایران مشخص شد که دو نقطه آن منطبق با مراکز غنای گونه ای گونهای ایران است و نقطه سوم در استان فارس می باشد که تعداد گونه های بومزاد در هر استان محاسبه گردید. سی و سه خانه گرید 50x 50 کیلومتر کافی است تا تمام گونه های گون ایران را در بر بگیرد. این نقاط جهت تعیین اولویت حفاظت از اهمیت بالایی برخوردارند.

Supervisors and advisors

احمدرضا خسروی، غلامرضا بخشی خانیکی

Similar items

  • آنالیز محدوده کمیابی تیره باقلائیان به جزء جنس گون در ایران

    Article2015مجله گیاهشناسی ایرانطلیعه السادات موسوی، احمدرضا خسروی

    پراکنش جغرافیایی تیره باقلائیان (به جزء جنس گون) تجزیه و تحلیل گردیده تا با داشتن چشم اندازی از الگوی پراکنش این خانواده بتوانیم تصمیمات حفاظتی بهتری داشته باشیم. به این منظور از ١٠٤٩٨ گزارش ثبت شده ی ژئورفرنس شده از ایران استفاده گردید. با استفاده از نرم افزار diva-gis و arcview

  • فیلوژنی بخش hololeuce bunge از جنس گون (astragalus l.) و گونه های مرتبط با آن بر اساس صفات ریخت شناسی در ایران

    Articleتاکسونومی و بیوسیستماتیکمجید قربانی نهوجی، علی اصغر معصومی، عباس سعیدی، شاهرخ کاظم پور اوصالو

    جنس گون (astragalus l.) بزرگترین جنس گیاهان گل دار در کشور است که دارای پیچیدگی های تاکسونومیک بسیاری است. بخش hololeuce bunge متعلق به گروه گون های کُرک دوشاخه ای ایران است که قرابت زیادی را با بخش مجاور آن onobrychoidei dc. نشان می دهد. مجموعه گونه های این دو بخش یک گروه پیچیده

  • مطالعاتی در باره جنس گون (astragalus) بخش xiphidium در ایران

    Article2015مجله گیاهشناسی ایراناحمد قهرمان، علی اصغر معصومی، منیژه پاکروان

    مروری بر بخش xiphidium از جنس گون در ایران انجام گرفته است. از مجموع گونه هایی که از این بخش تاکنون در ایران شناخته شده اند a. binaludensis به عنوان گونه جدیدی از خراسان نامگذاری و معرفی می گردد. گونه های زیر برای اولین بار برای فلور ایران گزارش می شوند.a. xiphidium ، a. dendropr

  • گونه جدید astragalus montismishoudaghi از جنس گون از شمال غرب ایران

    Article2011مجله گیاهشناسی ایرانرضا شیخ اکبری مهر، مجید قربانی نهوجی، عباس سعیدی

    در حین شناسایی نمونه های جمع آوری شده مربوط به جنس گون از نقاط مختلف ایران، گونۀ astragalus montismishoudaghi به عنوان گونه جدید برای فلور کشور شرح داده می شود. شرح تشخیصی، شرح کامل و تصویر گونه جدید ارائه شده و با نزدیکترین خویشاوند خود (a. ledinghamii) مقایسه می گردد. نمونه تیپ

  • الگوی پراکندگی تیره باقلائیان (به جز جنس گون) در ایران

    Article2010مجله گیاهشناسی ایرانطلیعه السادات موسوی، احمدرضا خسروی

    پراکنش جغرافیایی تیره باقلائیان (به جز جنس گون) در ایران با استفاده از ١۰٤۰٨ گزارش ثبت شده در منابع ویا بر اساس نمونه های هرباریومی تجزیه و تحلیل گردید. ٤٢٩ گونه این تیره در تمام کشور گسترده اند، هرچند که حدود نیمی از گزارش ها از پنج استان فارس، هرمزگان، تهران، بوشهر و مازندران م

  • مطالعه جغرافیایی جنس گون در ایران (قسمت اول پراکندگی)

    Article2015مجله گیاهشناسی ایرانعلی اصغر معصومی

    نمونه های جمع آوری شده از جنس گون در ایران از نقطه نظر پراکندگی مطالعه گردیدند. جمع آوری کنندگان اصلی این نمونه ها و مناطقی را که مورد جمع آوری قرار داده اند، مشخص گردیده و بر روی نقشه جداگانه ای داده شده است.