سیستمهای ژئومورفیک و توانهای محیطی آن در برنامه ریزی شهری مطالعه ی موردی:شهر قروه
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
یکی از محورهای توسعه ی شهری، لحاظ نمودن عوامل محیطی است که عدم توجه به آنها منجر به مشکلات عدیده ای می شود که رفع آن به سادگی امکان پذ یر نمی باشد. عمده ترین هدف در این رساله، ارائه و تعیین مکان مناسب جهت گسترش آتی شهر قروه در استان کردستان با استفاده از شاخص های اصلی توان محیطی با تاکید بر پارامترهای ژئومرفیک منطقه است. بدین منظور از روش تصمیم گیری چند معیاره تاپسیس جهت اولویت بندی سیستمهای ژئومورفیک منطقه استفاده شده است. طی این فرآیند پس از تفکیک واحدهای ژئومورفیک منطقه، با استفاده از شاخص های اصلی توانهای محیطی در قالب 8 شاخص به نامهای شیب، وضعیت آبدهی، مخاطرات محیطی، دسترسی به جاده، تراکم روستا، تیپ ناهمواری، تراکم آبراهه، معیارهای زیبا شناسی شهر به اولویت بندی آنها جهت انتخاب واحد مناسب توسعه ی شهری پرداخته شد. نتایج نشان داد که منطقه ی)1 (bدارای بالاترین(801/0)و منطقه ی(a) دارای پایین ترین اولویت(131/0)، جهت توسعه ی آتی شهر با توجه به مقدار عددی شاخصهای بدست آمده از مدل می باشند. نسبت شاخص عددی منطقه ی (1b) در حدود دو برابر منطقه (a) می باشد و این مقدار بیانگر فاصله معنی دار در تعیین اولویت توسعه آتی شهر می باشدکه برای مدیران تصمیم گیر در شهر حائز اهمیت است. ضمن اینکه از مدل تاپسیس می توان جهت اولویت بندی و مکانیابی مناطق استفاده نمود.