اثرات نیتروژن و کودهای سولفوردار بر عملکرد روغن گلرنگ، آفتابگردان و کتان به منظور تولید بیودیزل
Abstract
به منظور بررسی اثر مقادیر متفاوت کود نیتروژن و کودهای سولفاتپتاسیم، سولفاتمنیزیم و سولفاتروی بر بیودیزل تولیدی از روغن سه گیاه آفتابگردان، گلرنگ و کتان پژوهشی مزرعهای در سال 1389 در مزرعه پژوهشی دانشگاه شهرکرد به اجرا در آمد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سه گیاه آفتابگردان، گلرنگ و کتان و تیمارهای کودی شامل نیتروژن در سه سطح 150، 200 و 300 کیلوگرم در هکتار و کودهای سولفاتپتاسیم، سولفاتمنیزیم، سولفاتروی و تیمار شاهد به ترتیب به میزان 150، 100، 50 و صفر کیلوگرم در هکتار بودند. در این پژوهش با ایجاد شرایط تغذیهای در مراحل رشدی گیاهان، صفات شاخص سطح برگ، سرعت رشد گیاه، عملکرد و اجزا عملکرد و همچنین صفات بیودیزل شامل: چگالی، ضریب یدی، عدد صابونی، ارزش حرارتی، نقطه اشتعال، عدد ستان، ویسکوزیته سینماتیک، مقدار گوگرد، مقدار خاکستر، نقطه ابری شدن و نقطه ریزش در سه گیاه مطالعه و مقایسه شدند. نتایج پژوهش نشان داد که کلیه صفات گیاهی و زراعی و نیز ویژگیهای بیودیزل تولیدی تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی تفاوت معناداری را داشته، ضمن آنکه کیفیت بیودیزل تولیدی حاصل از سه گیاه تحت تیمارهای مختلف کودی متفاوت بود. نتایج نشان داد که تیمار 300 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و سولفاتپتاسیم اثر بیشتری بر صفات فیزیولوژیکی و بیودیزل تولیدی در هر سه گیاه زراعی داشتهاند. هر سه گیاه در مقایسه با یکدیگر تحت تیمارهای کودی و شرایط تغذیهای واکنش متفاوتی داشته و در برخی صفات نسبت به یکدیگر برتری نشان دادند. نتایج نشان داد که کودهای سولفاتدار بیشترین اثر را بر کیفیت بیودیزل تولیدی داشتهاند.
