بررسی نحوه توزیع مصالح لایروبی پس از تخلیه در آب های دور از ساحل
Abstract
سالانه مقادیر قابل توجهی عملیات لایروبی انجام می‌شود، با توجه به ماهیت این مصالح نحوه برخورد با این مصالح حائز اهمیت است. روشهای مختلفی برای برخورد با مصالح لایروبی شده وجود دارد که یکی از این روشها تخلیه آن در آبهای آزاد است. در این روش، نگرانی حاصل از امکانپذیر بودن جاگذاری دقیق مصالح در محل مشخص شده و میزان تلفات مصالح در حین تخلیه وجود دارد. برای پیشبینی بهتر از سرانجام این مصالح لازم است، رفتار مصالح پس از تخلیه و فرآیندهای حاکم بر آن شناخته شود تا از این طریق بتوان پیشبینیهای کوتاه مدت و بلند مدت در رابطه با اثرات مربوطه را اتخاذ نمود. هدف از این تحقیق بدست آوردن شناخت بهتر در مورد نحوه عملکرد مصالح پس از تخلیه در کوتاه مدت میباشد، از آنجا که جمعآوری اطلاعات میدانی در این مورد مشکل میباشد و انجام آزمایش نیز هزینه و زمانبر است، نتایج حاصل از مدل موجود (stfate) میتواند رهیافت مناسبی برای قضاوت در مورد نحوه پخش مصالح و تأثیرات جانبی آن داشته باشد. زمانیکه تودهای از مصالح از یک بارج تخلیه می‌شود بصورت یک ابر ذرهای شکل نامنظم در آب فرو میرود. در صورتیکه ذرات به اندازه کافی کوچک باشند تا در ابتدا به صورت معلق باقی بمانند، حرکت ابر مشابه ترمال هوای گرم است که در اتمسفر به سمت بالا صعود میکند. مدل ابر ذرهای موجود از تئوری حرارتی و روش یکپارچه با استفاده از ضرائب ثابت درونآمیختگی (?)، پسایی (cd)، و جرم اضافه (cm) استفاده میکنند. با استفاده از این مدل سعی شده است تا چگونگی تأثیرگذاری عوامل مختلف (عمق، جریان، حجم مصالح) بر نحوه پخش مصالح لایروبی شده پس از تخلیه در آب میباشد. تأثیر تغییر عمق، سرعت جریان بر روی فاصله مرکز جرم ابر ذرهای، شعاع ابر ذرهای،مدت زمان تهنشست مصالح و حداکثر ضخامت مصالح تهنشین شده مورد بررسی قرار گرفته است.