بررسی توانایی انتخاب سهام بین سرمایه گذاران نهادی و سرمایه گذاران انفرادی
Abstract
در این تحقیق به بررسی توانایی انتخاب سهام بین سرمایه گذاران نهادی و سرمایه گذاران انفرادی پرداخته شد. متدلوژی در این تحقیق بر اساس این ایده بود که اگر سرمایه گذاران نهادی توانایی انتخاب سهام بهتری از سرمایه گذاران انفرادی دارند، بسیار محتمل است که آنها سهامی که در آینده بازده غیر عادی مثبت دارد را بخرند و سهامی که در آینده بازده غیر عادی منفی دارد را بفروشند. بنابراین ابتدا سهام بر اساس عملکرد قیمت در آینده در 10 دهک طبقه بندی شد و تفاوت بین معامله روزانه سرمایه گذاران نهادی و فردی در میان این دهک ها در طی سال های 1388 تا 1390 بررسی شد. همچنین از معاملات روزانه سرمایه گذاران نهادی و انفرادی نسبت به عملکرد سهام در آینده، با کنترل سایر عوامل از قبیل اثرات اندازه و حرکت، رگرسیون گرفته شد. نتایج این تحقیق شواهد آشکاری درباره تفاوت توانایی انتخاب سهام بین سرمایه گذاران نهادی و سرمایه گذاران انفرادی نشان نمی دهد. ضرایب متغیر مستقل با متغیر وابسته رابطه مثبت یا منفی دارند اما هیچ یک از این رابطه ها معنی دار نمی باشد. بنابراین بین تغییرات مالکیت نهادی و بازده غیر عادی انباشته آتی (کوتاه مدت و بلند مدت) رابطه معنی دار وجود ندارد و همچنین بین تغییرات مالکیت انفرادی و بازده غیرعادی آتی (کوتاه مدت و بلند مدت) رابطه معنی دار وجود ندارد.