تعیین سمیت تیکوپلانین توسط سنجش mtt در دودمان سلولی cho
Abstract
تیکوپلانین متعلق به خانواده ونکومایسین- ریستوستین از آنتیبیوتیکهای گلیکوپپتیدی است که فعالیت باکتریسیدال قوی علیه باکتریهای پاتوژنیک گرم مثبت مثل استافیلوکوکوسآرئوس مقاوم به متیسیلین، استافیلوکوکوسهای کوآگولاز منفی، کلستریدیوم و انتروکوکوسها دارد. تیکوپلانین برای درمان عفونتهای بافت نرم و پوست، عفونت مجرای ادراری و عفونت مجرای تنفسی پایینی ، مناسب است. عفونتهای شدید قابل درمان با این آنتی بیوتیک شامل اندوکاردیت، سپتیسمی، عفونتهای مفصل و استخوان می باشد. با توجه به افزایش روز افزون مصرف آنتیبیوتیک تیکوپلانین بر آن شدیم تا سمیت این دارو را مورد بررسی قرار دهیم. برای این منظور با استفاده از روش mtt، اثر تیکوپلانین بر روی سه دودمان سلولی cho، jurkat و mcf-7 در غلظتهای 200، 400، 800، 1000، 2000، 4000، 6000، 8000 و 11000 g/mlµ و در مدت زمان 24 ساعت بررسی شد. در هر سه مورد تیکوپلانین باعث افزایش رشد سلولها به میزان معناداری شد. در مورد سلولهای cho این افزایش تا غلظت g/mlµ 1000 ادامه داشت. این افزایش در مورد سلولهای jurkat و mcf-7 به ترتیب 200 و 400 g/mlµ بود. سپس تاثیر تیکوپلانین در زمان های 42 و 72 ساعت بررسی شد و نتایج قبلی به دست آمد. نظر به اینکه تیکوپلانین در غلظتهای بالا باعث تکثیر سلولها میگردد، بر آن شدیم تا تاثیر این دارو را بر ترمیم زخم جلدی رتها بررسی کنیم و برای این منظور از 6 رت شاهد و 6 رت تیمار استفاده شد و زخمهایی به ابعاد 2 در 2 سانتی متر بر ناحیه پشت آنها ایجاد شد و غلظت g/mlµ 650 به مدت 3 هفته بر ناحیه زخم ریخته شد و تفاوت معناداری بین حالت شاهد و تیمار مشاهده شد (t=4.06, df=7, p=0.005). سپس تاثیر تیکوپلانین بر کروموزومهای سلولهای cho بررسی شد و از غلظت g/mlµ 1000 تیکوپلانین استفاده شد تا تاثیر غلظت تکثیردهنده دارو بر کروموزومها بررسی شود و مشاهده شد که این دارو سبب ناهنجاریهای کروموزومی به طور معناداری می شود (p<0.001، df=1،=25.00 ?? ).
