بررسی پوششدهی همزمان آنتیژنهای اصلی و فرعی روی سطح سلول قرمز خون با peg های فعال شده
Abstract
پاسخ سامانه ایمنی میزبان در برابر آنتیژنهای گروههای خونی دهنده به عنوان مشکل مهم انتقال خون به خصوص برای بیماران نیازمند به دریافت مکرر خون (مانند افراد مبتلا به تالاسمی) مطرح است. یک روش پیشنهادی برای حل این مشکل، پوششدهی آنتیژنهای سطح سلول قرمز خون با اتصال کووالانسی پلی اتیلن گلایکول فعال شده است. هدف از این مطالعه، بهدست آوردن شرایط بهینه پوششدهی همزمان آنتیژنهای اصلی و فرعی با متوکسی پلی اتیلن گلایکول فعال شده با سوکسینیمیدیل والرات و سوکسینیمیدیل کربنات، به صورت مجزا، در وزنهای ملکولی kda20-10 است. میزان مهار انعقاد سلولهای قرمز خون توسط پادتنهای اصلی و فرعی گروههای خونی، به عنوان معیاری برای ارزیابی کمی پوشش دهی سطح سلولها با پلیمر در نظر گرفته شد. همچنین، شکل ظاهری سلول های قرمز خون با میکروسکوپ الکترونی (sem) ارزیابی شد. علاوه بر این، به منظور بررسی پاسخ سامانه ایمنی میزبان، پیوند سلول های قرمز خون پگیله شده بین دو گونه موشی متفاوت (balb/c و (c57bl/6 انجام شد. نتایج نشان دادند که به کار بردن غلظت ها و وزن های ملکولی بالاتر پلیمر، پوشش دهی بهتری ایجاد می کند. محاسبات آماری به همراه نتایج sem نشان دادند که شرایط بهینه واکنش برای پوشش دهی همزمان آنتی ژن ها باmpeg-sva و mpeg-sc به ترتیب عبارتند از: (وزن ملکولی: 12/19 و 19 کیلو دالتون؛ غلظت: 21/17 و 8/19). نتایج حاصل از آنالیزهای درون تنی نیز نشان دادند که واکنش های ایمنی در برابر سلول های قرمز خون پگیله شده به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است، به گونه ای که سطح عوامل بیوشیمیایی مربوطه در سرم خون میزبان بعد از گذشت 24 ساعت از دریافت سلول های قرمز خون، در سطح نرمال باقی مانده است.