بررسی برخی از فاکتورهای زیستی، پراکنش بافتی و دوزیمتری ترکیب نشاندار 64cu-cetuximab در موش های آزمایشگاهی جهت کاربردهای تشخیصی
Abstract
ستوکسیمب یکی از مهمترین و جدیدترین پادتنهای مورد استفاده در تصویربرداری ملکولی و درمان هدفدار می باشد که برای درمان انواع خاصی از سرطان های سر، گردن و همچنین سرطان های کولورکتال که به سایر قسمت های بدن گسترش یافته اند استفاده می شود. ستوکسیمب یک آنتی بادی منوکلونال یا ایمونوگلوبولین(igg1)g1 موشی/ انسانی است. این آنتی بادی به اپی توپهای همسان فاکتور رشد اپیدرمال متصل می شود و در سطوح ملکولی عملیات رشد و تکثیر سلولهای تومور را متوقف می نماید. مس64 یکی از رادیوایزوتوپ های مورد توجه در تحقیقات پزشکی هسته ای است که به دلیل نیمه عمر مناسب یکی از بهترین گزینه ها برای تهیه ملکولهای نشاندار تشخیصی pet(positron emission tomography) به شمار می رود. نکته مهم در مورد این رادیوایزوتوپ، گسیل بتای مثبت برای تصویربرداری pet و بتای منفی برای مقاصد درمانی است. نیمه عمر آن در حدود 7/12 ساعت است که پس از واپاشی به ایزوتوپ پایدار نیکل64 تبدیل می شود.