ممنوعیت ختنه زنان در اسناد بین المللی با تاکید بر روند کشورهای درگیر
Abstract
گستردگی خشونت علیه زنان در تمام ادوار تاریخ و در تمام جوامع غیر قابل انکار است . هرچند خشونت علیه زنان پدیده ای جهانی است ولی برخی از اشکال خشونت اختصاص به بعضی مناطق دارد و بر اساس نوع فرهنگ، آداب و رسوم، اعتقادات مذهبی و... صورت می گیرد . قطع دستگاه تناسلی زنان که در کشور ما به ختنه زنان معروف است، یک نمونه از اعمال سنتی خشونت بار و زیان بار است. هر ساله دو تا سه میلیون دختر در معرض خطر ختنه قرار دارند . بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی نزدیک 140 میلیون زن و دختر در سرتاسر جهان با نتایج حاصل از ختنه زندگی می کنند، این عمل به طور غالب بر روی دختران بین سنین نوزادی تا پانزده سال صورت می گیرد.تخمین ها نشان می دهد که در آفریقا 92 میلیون دختر بالای 10 سال تحت این عمل قرار گرفته اند. میزان گستردگی عمل قطع عضو جنسی زنان در سطح برخی کشورها باعث شد این عمل، در تعدادی از اسناد بین المللی مورد توجه قرار گرفته و به عنوان نوعی خشونت علیه زنان وکودکان شناخته شود. این اسناد از دولتها می خواهد تا کلیه اقدامات لازم در جهت حمایت از زنان را در برابر این گونه اعمال غیر انسانی به عمل آورند، این گونه اقدامات جنبه انحصاری نداشته و صرفا به تدابیر قانونی محدود نمی شود بلکه از دولتها می خواهند که علاوه بر وضع مجازاتهای مناسب برای مرتکبین این اعمال و یا تقویت و اصلاح قوانین موجود در این رابطه، اقدامات لازم را نیز جهت جبران خسارت زنان قربانی به صورت مالی و غیر مالی به عمل آورند . در پاسخ به این پرسش که آیا ختنه زنان در اسناد بین المللی جرم تلقی شده و یا تنها به توصیه و پیشنهاداتی در این زمینه اکتفا کرده اند و در صورتی که این عمل جرم بین المللی محسوب می شود، آیا برای مجازات مرتکبین ضمانت اجرایی در نظر گرفته شده است این فرض مطرح شده است که این اسناد به توصیه ها و پیشنهاد هایی در این زمینه اکتفا کرده اند و به نظر می رسد ممنوعیت انجام ختنه زنان در اسناد بین المللی از ضمانت اجرای مستقیم و خاصی برخوردار نیست. از این رو باید بیان نمود که به موجب این اسناد، اتخاذ اقداماتی در انطباق با اصول مقرر در این اسناد از سوی کشورها لازم و ضروری است و دولتها به طور کلی در مقابل نقض تعهدات بین المللی شان دارای مسئولیت هستند و امروزه در کشورهای مختلف تحت تاثیر این اسناد اقدامات قانونی و حمایت های اجتماعی برای زنان قربانی خشونت مقرر شده است.