بهینه سازی ترمودینامیکی یک آب شیرین کن خورشیدی فعال حوضچه ای متصل به گردآورنده فتوولتائیک - حرارتی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پایان نامه، بهینه سازی یک آب شیرین کن خورشیدی متصل به گردآورنده ی فتوولتائیک حرارتی بر اساس راندمان اگزرژی انجام شده است. بدین منظور یک سیستم ترکیبی شامل حوضچه و گردآورنده فتوولتائیک حرارتی بررسی شده است. مقایسه نتایج عددی حاصل از تحلیل حوضچه غیرفعال، گردآرنده و حوضچه فعال به صورت مستقل و ترکیبی، با نتایج تجربی موجود سازگاری مناسبی را نشان می دهد. بهینه سازی آب شیرین کن حوضچه ای فعالمتصل به گردآورنده ی فتوولتائیک حرارتی با انتخاب راندمان اگزرژی به عنوان تابع هدف و سرعت سیال و قطر لوله گردآورنده به عنوان متغیرهای مستقل در بهینه سازی توسط الگوریتم ژنتیک نرم افزار متلب انجام شده است. مقدار بهینه سرعت سیال و قطر لوله به ترتیب 25/0 متر بر ثانیه و 007/0 متر به دست آمدند، و به ازای این مقادیر بهینه، مقدار حداکثر راندمان اگزرژی 57/4 درصد می باشد. در انتها مطالعات پارامتری در مورد بهینه سازی سیستم صورت گرفته است. نتایج بررسی نشان می دهد که افزایش تابش خورشیدی موجب کاهش راندمان اگزرژی می شود. همچنین افزایش سرعت باد باعث افزایش راندمان های اگزرژی و انرژی می شود. با بررسی که روی اثر عمق آب انجام شد، مشاهده گردید که افزایش عمق آب منجر به کاهش راندمان انرژی می شود اما تأثیر چندانی در راندمان اگزرژی ندارد. همچنین با افزایش تعداد لوله ها و طول گردآورنده راندمان های انرژی و اگزرژی افزایش پیدا می کند