بررسی اثربخشی تحریکات دیداری شنیداری منظم بر عملکرد اجرایی کودکان اوتیسم با عملکرد بالا
Abstract
اوتیسم یکی از زیر مجموعه اختلالات نافذ مربوط به رشد است که توسط رفتار غیر طبیعی و ارتباط کلامی غیر معمول مشخص می شود. هدف از این مطالعه بررسی امکان اثر بخشی مداخله تحریکات دیداری شنیداری منظم بر افزایش عملکرد اجرایی در کودکان مبتلا به اوتیسم با عملکرد بالااست. روش: در ابتدا 41 کودک با تشخیص اوتیسم با عملکرد بالا به صورت تصادفی انتخاب شدند و باز هم به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش(20) و کنترل(21) تقسیم شدند.قبل از شروع مداخلات شرکت کنندگان بوسیله پرسشنامه درجه بندی رفتاری عملکردهای اجرایی مورد ارزیابی قرار گرفتند.پس از آن کودکان شرکت کننده در گروه آزمون طی 18 جلسه به صورت هفته 3 جلسه تا 6 هفته مورد مداخله قرار گرفتند.پس از گذشت این جلسات مداخله هر دوگروه آزمایش و کنترل مورد ارزیابی مجدد قرار گرفتند. یافته ها: در مطالعه حاضر از تجزیه و تحلیل چند متغیره برای ارزیابی سیر پیشرفت متغیرهای مورد نظر استفاده شد.با در نظر گرفتن سطح معنا داری نتایج نشان میدهند تحریکات دیداری شنیداری منظم مورد استفاده در مطالعه حاضر توانایی عملکرد اجرایی(توانایی تغییر،مهار و برنامه ریزی) را بر اساس پرسشنامه درجه بندی شده رفتاری عملکرد اجرایی افزایش داده است. (f= 5/55, p<0/05, f= 24/587, p< 0/05, f= 15/28, p<0/05). نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهد که دستگاه تحریکات دیداری شنیداری منظم ابزاری نویدبخش برای بهبود زیر مجموعه های عملکرد اجرایی است.به نظر می رسد به طور مشابه، استفاده از چنین فن آوری که کاربر پسند باشد برای جلوگیری از شروع مشکلات اولیه رفتاری و اختلال عملکرد اجرایی در کودکان مبتلا به اوتیسم با عملکمرد بالا در کنار سایر اقدامات توانبخشی مفید و موثر باشد nv lxh v,am