توزیع کلید کوانتومی مستقل از دستگاه اندازه گیری
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
یکی از مهمترین مسائلی که در اطلاعات کوانتومی با آن مواجه هستیم، انتقال اطلاعات به صورت ایمن می باشد. ابتدا پروتکلی را معرفی می کنیم که همانند همه پروتکل های توزیع کلید کوانتومی (qkd)، امنیت آن مبتنی بر قوانین فیزیک کوانتومی است و دیگر این که هیچ اطلاعاتی از آزمایشگاه دو کاربر مرتبط فاش نمی شود. سپس پروتکل توزیع کلید کوانتومی مستقل از دستگاه (diqkd) مطرح خواهیم کرد. اثبات ایمنی این پروتکل بر فرضیات کمتری استوار است، بدین معنی که دو کاربر مرتبط نه تنها از ساختار دستگاه هایشان به طور دقیق خبر ندارند بلکه به دستگاه هایشان هم اعتماد نخواهند کرد و یا اینکه فرض نمی کنیم که دستگاه های آلیس و باب مشخصه ی از قبل تعیین شده داشته باشند، چون ممکن است که دستگاه های اندازه گیری آلیس و باب توسط استراق سمع کننده (ایو) دستکاری شوند. اگر ایمنی این نوع پروتکل ها بر اساس نقض نامساوی بل اثبات شود [14]، در آن صورت هر پروتکل توزیع کلید کوانتومی مستقل از دستگاه در مقایسه با پروتکل توزیع کلید کوانتومی ایمنی به مراتب قوی تری خواهد داشت. متاسفانه این پروتکل مستقل از دستگاه عملا امکان پذیر نیست زیرا به بازده آشکارسازی نزدیک واحد و آهنگ بسیار پایین تولید کلید در فاصله های عملی نیاز دارد [13]. بنابراین ایده توزیع کلید کوانتومی مستقل از دستگاه اندازه گیری را به عنوان یک راه حل ساده مطرح می کنیم. زیرا نقص هایی نظیر بازده آشکارسازی نزدیک واحد و آهنگ بسیار پایین تولید کلید در فاصله های عملی که در پروتکل مستقل از دستگاه وجود دارد را ندارد. گذشته از این، این پروتکل توزیع کلید کوانتومی مستقل از دستگاه اندازه گیری نه تنها عامل حذف تمام کانال های جانبی آشکارساز است بلکه فاصله ایمن را با لیزرهای معمولی نیز دو برابر می کند. بنابراین هدف پروتکل های مستقل از دستگاه اندازه گیری که در اینجا تحلیل و بررسی می کنیم؛ توزیع کلید سری ای است که امنیت آن براساس قوانین فیزیک کوانتومی است، بنابراین در این طرح فرض می کنیم که بیت های رشته کلید مستقل از هم باشند و با هم برهم کنش نداشته باشند، همچنین با یکدیگر فاصله فضاگونه داشته باشند و در نتیجه از آن برای تولید آهنگ کلید ایمن استفاده می کنیم.