بررسی تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک آلفامیون بر عملکرد رشد، قابلیت هضم مواد مغذی و فعالیت آنزیم های گوارشی ماهی قزل آلای رنگین کمان جوان (oncorhynchus mykiss )
Abstract
این تحقیق به منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک آلفامیون در جیره بر عملکرد رشد، قابلیت هضم مواد مغذی و فعالیت آنزیم های گوارشی(تریپسین، آلفا-آمیلاز و لیپاز) ماهی قزل آلای رنگین کمان جوان(oncorhynchus mykiss) انجام شد. ماهیان قزل آلای رنگین کمان جوان با میانگین وزن اولیه 11/0±01/40 گرم به مدت 8 هفته در قالب طرح کاملاً تصادفی در 5 تیمار تقسیم بندی شدند. تیمار های غذایی شامل 0 (شاهد) ، 5/0، 1، 2 و 4 گرم پربیوتیک آلفامیون در هر کیلوگرم از جیره پایه بودند. هر جیره آزمایشی به طور تصادفی در سه تکرار تقسیم بندی شد. نتایج آزمایش نشان داد که افزودن پربیوتیک آلفامیون در جیره، به طور معنی داری(p 0/05. نرخ بازماندگی قزل آلای رنگین کمان در طول هشت هفته آزمایش، تحت تأثیر پربیوتیک قرار نگرفت((p>0/05. نتایج حاصل از آزمایش هضم پذیری نشان داد که افزودن آلفامیون در جیره، تأثیر معناداری بر میزان هضم پذیری مواد مغذی نداشته است((p>0/05، اما میزان هضم پذیری ماده خشک، پروتئین و چربی در جیره های حاوی پربیوتیک نسبت به جیره شاهد بهبود یافت((p>0/05. بررسی فعالیت آنزیم های گوارشی نشان داد که افزودن پربیوتیک با افزایش فعالیت آنزیم ترپسین همراه بوده و این افزایش فعالیت در سطح 4 گرم در کیلوگرم آلفامیون در مقایسه با تیمار شاهد معنی دار بود(p 0/05. این نتایج نشان می دهد که استفاده از پربیوتیک آلفامیون در سطح پایین(5/0 گرم در هر کیلوگرم جیره) سبب بهبود پارامترهای رشد می گردد، در حالی که سطوح بالای این پربیوتیک(بیشتر از 5/0 گرم در کیلوگرم) تأثیری بر هضم پذیری و پارامترهای رشد نداشت. بر اساس نتایج مشاهده شده از مطالعه حاضر، به نظر می رسد تأثیر مثبت پربیوتیک آلفامیون بر عملکرد رشد ماهی قزل آلای رنگین کمان از طریق بهبود هضم پذیری مواد مغذی و فعالیت آنزیم های گوارشی نمی باشد و ممکن است ارتقای عملکرد سیستم ایمنی و همچنین اصلاح جمعیت میکروبی دستگاه گوارش توسط پربیوتیک، اثر بیشتری بر پارامترهای رشد قزل آلای رنگین کمان داشته باشد.