اثر بخشی مدل ماتریسی در پیشگیری از بازگشت افراد وابسته به شیشه و کراک
Abstract
پژوهش حاضر به بررسی اثر بخشی مدل ماتریسی در پیشگیری از بازگشت افراد وابسته به شیشه و کراک پرداخته است. جامعه¬ی آماری پژوهش شامل تمام مردان وابسته به شیشه و کراک سنین 20 تا 45 سال وابسته به شیشه و کراک مراجعه کننده به درمانگاه های ترک اعتیاد شهر زاهدان بوده است. نمونه پژوهش تعداد 50 نفر از افراد وابسته به شیشه و کراک می باشند که به صورت تصادفی ساده در گروه های آزمایش و کنترل جایگزین شدند. روش پژوهش نیمه آزمایشی بود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه حمایت اجتماعی و پرسشنامه پاسخ مقابله ای سوء مصرف مواد افیونی استفاده شد. برای ارزیابی از پرهیز آزمودنی ها نیز آزمایش شیشه پیش از شروع درمان، تصادفی در طی درمان، و پس از اتمام مرحله پیگیری 3 ماهه استفاده شد. تجزیه و تحلیل کواریانس چند متغیری و نیز سایر شیوه های تحلیل بر روی داده ها نشان داد که: تفاوت معنی داری بین گروه آزمایش و گروه کنترل در مهارت های مقابله ای و حمایت اجتماعی در پس آزمون و پیگیری وجود دارد. همین طور نتایج خی دو نشان داد که تفاوت معنا داری بین فراوانی بازگشت در گروه آزمایش و کنترل وجود دارد. بنابراین آموزش مدل ماتریسی در پیشگیری از بازگشت افراد وابسته به شیشه و کراک موثر بوده و در مرحله پیگیری نیز ثبات داشته است. کلمات کلیدی: مدل ماتریسی، شیشه، کراک، مهارت های مقابله ای، حمایت اجتماعی