جداسازی و شناسایی آنتی ژن های پیکری و دفعی- ترشحی مرحله نوچه ای لینگواتولا سراتا به روش sds- page و ایمونوبلاتینگ
Abstract
لینگواتولا سراتا انگلی زئونوز با گسترش جهانی می باشد. بالغ آن در مجاری بینی سگ و سگ سانان (میزبان اصلی). مراحل لاروی آن در غدد لنفاوی مزانتر نشخوارکنندگان (میزبان واسط) از جمله گوسفند رخ می دهد. آلودگی در میزبان واسط فاقد نشانه بالینی است. آنتی¬ژن های پیکری از نوچه¬های جمع آوری شده از غدد لنفاوی مزانتر گوسفند و هموژنیزه کردن آن ها با دستگاه سونیکاتور تهیه شد. آنتی¬ژن دفعی – ترشحی نیز با کشت نوچه¬ها در محیط کشت rpmi آنتی بیوتیک¬دار تهیه شد. سپس نمونه¬ها سانتریفوژ و فیلتر گردید و در نهایت میزان پروتئین نمونه¬ها با روش برادفورد اندازه گیری شدند. جهت تهیه آنتی سرم و بررسی ایمنی¬زائی این آنتی¬ژن ها تعدادی خرگوش با آنتی¬ژن های پیکری و دفعی – ترشحی لینگواتولا سراتا ایمن شدند، سپس از آن ها خون¬گیری به¬عمل آمد. با استفاده از روش sds-page پروفایل پروتئینی نمونه¬ها مشخص و با کوماسی بلو رنگ آمیزی گردید. تعیین آنتی¬ژن های ایمنی زا به¬روش ایمونوبلاتینگ با استفاده از سرم آلوده گوسفندان با میزان آلودگی متفاوت و سرم¬ خرگوش و کنژوگه¬های مربوطه انجام شد. در عصاره پیکری 18 باند پروتئینی مشاهده شد که 10 باند ایمنی زای شاخص آن شامل باندهای 25، 28، 36، 45، 48، 67، 75، 91، 100 و یک باند بالای 180 کیلودالتون بود. و در مواد دفعی- ترشحی 9 باند پروتئینی مشاهده شد که 3 باند ایمنی زای شاخص آن شامل باندهای 38، 58 و یک باند بالای 180 کیلودالتون بود. در ایمونوبلاتینگ آنتی¬ژن پیکری سرم خرگوش آلوده 4 باند ایمنی¬زا با وزن¬های 55، 77، 91 و یک باند بالای 180 کیلودالتون و در ایمونوبلاتینگ آنتی ژن دفعی-ترشحی آن باند 48 کیلو دالتونی مشاهده شد. به نظر می رسد باند بالای 180 کیلو دالتون در آلودگی با آنتی ژن های پیکری و دفعی-ترشحی در گوسفند باند ایمنی زا می باشد که از آن می توان برای مطالعات ایمونولوژیکی محافظتی و تشخیصی در گوسفند و سایر حیوانات استفاده کرد.