Thesis

رابطه ایدئولوژی و منافع ملی در جمهوری اسلامی ایران

Abstract

نظام جمهوری اسلامی ایران از ابتدای پیدایش خود تا کنون همواره میان دو وزنه اسلامی و ملی در نوسان بوده است به طوریکه هم می توان خواست ها، اهداف و اصول ملی آن را شناسایی کرد و هم می توان اهداف و آرمان های فراملی، فراسرزمینی، عقیدتی و ایدئولوژیکی آن را نشان داد. بخش فراملی و فراسرزمینی اهداف جمهوری اسلامی پیوندی ناگسستنی با ایدئولوژی موجود در نظام سیاسی و ساختار فرهنگی و اجتماعی آن دارد. پژوهش حاضر به بررسی رابطه منافع ملی و ایدئولوژی در نظام جمهوری اسلامی ایران می پردازد و بر آن است که بن مایه های ایدئولوژیک نظام سیاسی ایران پیوند ناگسستنی با ایدئولوژی و باورهای عقیدتی دارد به طوریکه می توان این نظام را نظامی ایدئولوژیک نامید. آبشخور های عقیدتی/ایدئولوژیک نظام جمهوری اسلامی ایران را می توان در ساختار قانون اساسی و اندیشه بنیان گذار آن، حضرت امام خمینی پیرامون ولایت فقیه و وظایف دولت اسلامی دید. پژوهش حاضر بر آن است که بر این مبنا دولت جمهوری اسلامی به عنوان دولتی اسلامی وظایفی فراتر از سرزمین های جغرافیایی اش برای حفظ و برپایی باورهای اسلامی دارد که این دیدگاه به مشخص ترین شکل ممکن خود را در سیاست خارجی جمهوری اسلامی نشان داده است. پژوهش حاضر بر آن است تا نشان دهد که نسبت میان ایدئولوژی و منافع ملی تقابلی نیست و در بسیاری موارد ایدئولوژی توانسته است به تامین منافع ملی جمهوری اسلامی ایران، یاری رساند.

Supervisors and advisors

اکبر اشرفی، علی مرتضویان

Figures (1)

  • Figure, page 1
    page 1

Figures are taken from the article's full text; their rights belong to the authors and the publisher.

Similar items

  • تبیین منافع ملی جمهوری اسلامی ایران در سوریه (۲۰۱۰- ۲۰۲۲م)

    Article2023مطالعات بیداری اسلامیهمت اله شمولی، بهادر نوکنده

    هدف این پژوهش، دست‌یابی به درک صحیحی از رویکرد رئالیسم تدافعی جمهوری اسلامی ایران در راستای منافع ملی جمهوری اسلامی ایران در سوریه است.(هدف) مسئله اصلی این پژوهش این است که منافع ملی ج.ا.ایران در سوریه در سال های 2010-2022م چیست؟ برای پاسخ به این پرسش، این فرضیه ارائه می شودکه: م

  • تأثیرات احتمالی وحدت دوکره بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران

    Article2019فصلنامه سیاست و روابط بین المللحسین شاه مرادی، محمدحسن شیخ الاسلامی

    جمهوری اسلامی ایران از جمله معدود کشورهایی است که توانسته روابط دوستانه و مستحکمی با دو کشور کره ی شمالی و جنوبی برقرار نموده و طی سالهای متمادی، با وجود تمامی مشکلات موجود، به حفظ این روابط بپردازد. از سوی دیگر، بالا گرفتن بحران در شبه جزیره ی کره و مطرح بودن همیشگی بحث وحدت در

  • ابتکار کمربند راه چین و تأثیر آن بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران

    Article2017سیاست خارجی

    جمهوری اسلامی ایران با توجه به موقعیت ویژه جغرافیایی و ژئواستراتژیک خود در چهارراه آسیای مرکزی، غرب و جنوب آسیا، با ظرفیت‌ها و امکانات ویژه‌زیرساختی و مواصلاتی، هدف کلان خود را در داخل، جهش اقتصادی از طریق جذب سرمایه‌گذاری خارجی قرار داده و در سطح منطقه نیز خواهان ثبات، امنیت و ت

  • سیاست‌های ترکیه در قفقاز جنوبی و پیامدهای آن بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران

    Article2026فصلنامه علمی تخصصی سیاست پژوهیرهبر طالعی حور، اسماعیل واحدی درمشکانلو

    وضعیت حاکم در قفقاز‌جنوبی در سال‌های اخیر، شرایطی را برای ترکیه به وجود آورده است که بتواند هرچه بیشتر در این منطقه اعمال‌نفوذ کرده و به تأمین منافع اقدام کند. هدف اصلی در این مقاله بررسی سیاست‌های ترکیه در قفقاز جنوبی و پیامدهای آن بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران است. سؤال اصلی

  • آثار و پیامدهای توافق‌نامه آتش‌بس بحران 2020 قره‌باغ بر امنیت و منافع ملی جمهوری اسلامی ایران

    Article2021روابط خارجیرحمان نجفی سیار، حامد ابراهیمی

    درگیری‌های بین آذربایجان و ارمنستان در سپتامبر ۲۰۲۰، پس از ۴۴ روز تداوم بحران و منازعه، با میانجیگری روسیه، به توافق‌نامه آتش‌بس ختم شد. این مقاله به تأثیر توافق یادشده بر امنیت و منافع ملی جمهوری اسلامی ایران پرداخته است؛ با این پرسش اصلی که «توافق‌نامه آتش‌بس 2020 حاوی چه آثار

  • .واکاوی نسبت منافع ملی جمهوری اسلامی ایران با نظام بین‌الملل و بازخورد آن در جهت‌گیری سیاست خارجی

    Article2026مطالعات بنيادين و كاربردي جهان اسلامرضا اختیاری امیری، حسین دوست‌محمدی، محمدتقی قزل‌سفلی

    کانون اصلی سیاست خارجی هر کشوری تأمین منافع ملی است، اما تأمین منافع ملی در خلأ رخ نمی‌دهد و نیازمند تعامل دولت‌ها با نظام بین‌الملل و هنجارهای برخاسته از آن است. در همین ارتباط، از زمان وقوع انقلاب اسلامی در سال 1357 علی‌رغم بروز و ظهور رگه‌هایی از واقع‌بینی در برخی ادوار، بعد آ