طبقه بندی درونزای خانوارهای شهری ایران
Abstract
پیامدهای به کارگیری سیاستهای معطوف به تعدیل قیمتها ( از قبیل کاهش یا باز توزیع یارانه‌ها، و...) و چگونگی واکنش خانوارها در سطح بالایی از کلی کردن میتواند سودمند نباشد و به خطای سیاستگذاران منجر شود. بدیهی است که اجرای این سیاستها منجر به تغییر در بازارها شده و از همه مهمتر باعث تعدیل در قیمت موادغذایی خواهد شد و چنین تغییراتی اثرات نهایی بر روی رفاه مصرفکنندگان باقی میگذارد. بنابراین لازم است به هنگام ارزیابی و اندازهگیری اثرات رفاهی ناشی از این سیاستها خانوارها را به عنوان گروه اصلی مخاطبین این سیاستها طبقهبندی نماییم. در این پژوهش خانوارهای شهری ایران با توجه به ویژگیهای اقتصادی و اجتماعیشان از جنبه تشابه رفتار مصرفی در صرف هزینه برای کالای خوراکی با کاربردی از تابع انگل و آزمون همسانی واریانس، در پنج طبقه مستقل و متمایز طبقهبندی شدند. نتایج نشان میدهند که تفاوت رفتار مصرفی مخارج خوراکی برای خانوارهای با درآمدهای مختلف یکسان نمیباشد و این تفاوت درخانوارهای با درآمد بالا بیشتر از خانوارهای کم درآمد است. بیشترین تعداد خانوارها در سال 88، طبقه دوم و سال 89 و90 در طبقات دوم و چهارم قرار دارند. کمترین تعداد خانوارها برای هر سه سال در طبقات اول و پنجم قرار گرفتهاند.