بررسی و نقد آراء مستشرقان درباره حقوق اجتماعی زن در قرآن
Abstract
اسلام نظری، زنان را نیمساز پیکره وجودی بشر معرفی نموده و از همین جهت حقوق و تکالیف ویژهای برای ایشان مطرح کرده است. این حقوق و تکالیف، از جانب حضرت حق و از زبان معصومین:بیان میشده و طی قرون متمادی، توسط دانشمندان مسلمان تشریح گشته است. سپس، با رسیدن صدای اسلام به غرب و پدید شدن حس کنجکاوی غربیان در شناخت دین مبین، این تفکر ایجاد میگشته که در راستای شناخت و الگو پذیری و یا تسلط یافتن بر تمدن اسلامی، باید که اسلام نظری را خوب شناخت. از اینرو گروهی از دانشمندان غربی تحت عنوان ((اسلام شناس)) متبحر گشتند و پژوهشهای اسلام شناسانه آنان ادامه یافت تا که امروزه بخش بزرگی از آن پژوهشها صرف دریافتن حقوق زن در اسلام شود. در این پژوهش بررسی میگردد تا روشن شود، آنچه مستشرقان درباره حقوق اجتماعی زن در قرآن و ( به تبع آن) اسلام نظری بیان میدارند چه میباشد و دارای چه رویکردهایی است، سپس نقدی صورت میگیرد تا میزان صحت گفتههای ایشان از دیدگاه اسلام نظری روشن گردد و در نهایت نتیجه گرفته میشود که بخشی از مستشرقان تنها به بیان ساختار مساله زن در قرآن و اسلام میپردازند، بخشی دیگر مستیقیما به بیان انتقاد درباره دیدگاههای قرآنی اسلامی میپردازند و بخشی دیگر، در قالبی به ظاهر دلسوزانه، با زیر سوال بردن تشریح حقوق زن که توسط دانشمندان مسلمان بیان شده، استفاده از هرمنوتیک و برداشت متنی( بدون در نظر داشتن ابزار فهم اسلامی چون ادبیات، رجال درایه و...) و گاهی با استفاده از سخنانی بدون ارجاع علمی، به تحمیل دیدگاههای خویش بر آیات قرآن میپردازند و آنچه را از دیدگاه اسلام تکلیف معرفی شده و یا به هیچ روی مجوزی در انجام آن داده نشده، به عنوان حق زن در اسلام نظری معرفی نمایند.