رابطه بازده مازاد و نسبت های مالی
Abstract
اقتصاددانان در حوزه امور مالی اعتقاد دارند که سرمایه را باید به نحو بهینه تخصیص داد. وجود بازار کارا به سرمایه گذاران کمک می کند تا بتوانند به آسانی وجود مورد نیاز را گردآوری نمایند. در بازار کارا اطلاعاتی وجود ندارد که اقلیتی از آن باخبر و سایر سرمایه گذاران از آن بی خبر باشند. حال چنان چه تعداد کمی از معامله گران به اطلاعات با ارزشی دسترسی داشته باشند که مابقی سرمایه گذاران از آن بی اطلاع باشند و این اطلاعات در قیمت واقعی سهام منعکس نشده باشد، می توانند بازده مازاد (بازده غیر عادی) کسب کنند. این بازده مازاد یکی از مشخصه های بازار نیمه کارا (یا غیر کارا) است کاهش بازده مازاد از طریق شناسایی عوامل مرتبط با ایجاد آن امکان پذیر است. در صورت اثبات چنین رابطه ای در بازار سرمایه ایران و آگاهی سایر سرمایه گذاران از این ارتباط می توان بازده مازاد را تا حدودی کاهش داده و با پارامترهای بازار کارا در شکل نیمه قوی نزدیک تر شد. از این رو در این تحقیق رابطه بین نرخ بازده مازاد و نسبت های مالی در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1382 الی 1388 مورد بررسی قرار گرفته است. برای مدل یابی از آزمون رگرسیون استفاده و مدل نهایی بر اساس معیارهای ضریب تعیین و میانگین مربعات خطا انتخاب شده است. نتایح بدست آمده از بررسی شرکت های نمونه نشان دهنده آن بود که میان بازده مازاد و تعدادی از نسبت های مالی(نسبت فروش به دارایی ثابت، بازده حقوق صاحبان سهام عادی، بازده مجموع دارایی ها و نسبت ارزش بازار) رابطه معنا داری وجود دارد. از آنجا که هدف پیش بینی آینده است، با توجه به یافته های تحقیق، مدل پیش بینی ارائه گردید.