اثر رژیم خوراک دهی در فرآیند گرانول سازی هوازی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
لجن گرانولی هوازی، یک فرآیند بیولوژیکی زیست محیطی جدید، بطور فزاینده ای توسط محققان حوزه تصفیه بیولوژیکی فاضلاب مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین در این تحقیق، آزمایشات به سمت بررسی اثر رژیم خوراک دهی در فرآیند گرانول سازی شامل: یک راکتور ناپیوسته مرحله ای (sbr) و بیو راکتوری با ورودی پیوسته و خروجی منقطع (cfid) هدایت شدند. پساب نوشابه سازی به عنوان خوراک هر دو سیستم استفاده شد. در این آزمایشات، در sbr، دو سطح از غلظت cod اولیه مورد بررسی قرارگرفت شامل: 300 و 500 میلی گرم بر لیتر، در حالیکه زمان چرخه روی 4 ساعت تنظیم شده بود.به منظور به دست آوردن یک مقایسه صحیح میان رژیم های sbr و cfid، شرایط یکسانی در بیوراکتور cfid به کار گرفته شد. به علاوه، در بیوراکتور cfid، برای فراهم آوردن یک فاز غنای مناسب، زمان استراحت در سه سطح شامل: 30، 60 و 75 دقیقه به کار گرفته شد. با توجه به نتایج، بر خلاف sbr، رژیم cfid قادر به تشکیل لجن گرانولی در شرایط به کار گرفته شده نبود. در sbr در روز هفتم و پنجم، به ترتیب، در غلظت های 300 و 500 میلی گرم بر لیتر، گرانول های ریز و پس از بیست روز گرانول های بالغ بدست آمدند و مقدار svi در sbr به 20 میلی لیتر بر گرم رسید.با افزایش در غلظت cod اولیه از 300 به 900 میلی گرم بر لیتر پایداری و یکپارچگی گرانول ها کاهش پیدا کرد، به طوریکه مقدار svi به 50 میلی لیتر بر گرم افزایش یافت. به منظور بررسی فرآیند گرانول سازی در بیوراکتور cfid، مقادیر hrt معادل 8 و12 ساعت به ترتیب با زمان های استراحت 60 و 90 دقیقه به ترتیب مورد آزمایش قرار گرفت. در بیوراکتور cfid در hrt معادل 8 ساعت (cod اولیه معادل 500 میلی گرم بر لیتر) گرانول های هوازی ظاهر شدند و با افزایش hrt به 12 ساعت (cod معادل 1000 میلی گرم بر لیتر) گرانول های هوازی بزرگتر و پایدارتر شدند. بنابراین، مقادیر بالاتر hrt به منظور فراهم آوردن فاز فقر، برای فرآیند گرانول سازی در بیوراکتور cfid مناسب بود. هم چنین، از تصاویر sem گرانول های تولیدی در sbr و cfid ساختار متفاوتی را نشان می دهد، به طوریکه گرانول های هوازی در sbr در مقایسه با بیوراکتور cfid یکپارچه تر بودند.