بررسی تاثیر عوامل اقتصادی اجتماعی بر سلامت روان در شهر تهران
Abstract
سلامت نقش بسیار مهمی در ارتقای شاخص های توسعه انسانی دارد، شرایطی که مردم در آن رشد کرده، زندگی و کار می¬کنند بر وضعیت سلامتشان تاثیر گذار است و نابرابری در این شرایط منجر به نابرابری¬های سلامت می¬گردد. هدف این مطالعه بررسی وضعیت سلامت روان شهروندان تهرانی و عوامل مرتبط با آن است. این مطالعه با استفاده از داده¬های شهروندان 15تا65 سال شرکت کننده در طرح سنجش عدالت در شهرتهران که در سال 1390 جمع¬آوری گردید انجام شد. جهت بررسی اطلاعات 10820 نفر وارد مطالعه شد. متغیرها شامل ویژگی¬های جمعیتی (جنس، سن، سطح تحصیلات، وضعیت تاهل و وضعیت اشتغال) بود و سلامت روان با استفاده از پرسشنامه فارسی شده ghq-28 با نقطه برش 24 مورد بررسی قرار گرفت. از بین کل نمونه مورد مطالعه 4437 نفر(حدود 41%) از ابتلا به اختلالات روان رنج میبرند که 66 % این افراد زنان و34% را مردان تشکیل میدهند. شیوع بیماری های روان در بین شاغلین حدود 38% و در بین افراد بیکار بالغ بر 52% است. میزان ابتلا به بیماری در افرادی که تحصیلات دبیرستانی و کمتر دارند 45% و در میان دانشگاهیان 32% است. شیوع اختلالات روانی در افرادی که همسرشان را در اثر طلاق و یا فوت از دست داده اند بیش از 50% و در افراد متأهل حدود 40% می باشد. منطقه 19 با 49% و منطقه 1 با 22% به ترتیب بدترین و بهترین وضعیت سلامت روان را در بین مناطق داشتند. توزیع سلامت روان در مناطق مختلف تهران یکسان نیست. اشتغال، تاهل، و برخورداری از تحصیلات دانشگاهی اثر مثبتی بر سلامت روان دارند. وضعیت سلامت روان در مردان بهتر از زنان است.