بررسی تنوع ژنتیکی برخی ارقام گندم نان با استفاده از نشانگر ریزماهواره (ssr)، پایداری غشای سیتوپلاسمی و رنگدانه های گیاهی تحت تنش سرمای بهاره
Abstract
رابطه بین رشد گیاهان و تغییرات آب و هوایی یک رویداد به ظاهر متناقض میباشد. گرم شدن هوا در واقع خطر سرمازدگی و یخبندان را در گیاهان افزایش میدهد. در فصل بهار همزمان با شروع رشد گندم، تحمل گیاه به دماهای پایین کاهش پیدا میکند و هر یک از مراحل رشد آن ممکن است با این کاهش دما مواجه گردد و صدمه ببیند. این نوع از مدلهای کاهش دما را کاهش سریع دما در فصل بهار و یا به طور خلاصه "سرمای بهاره" مینامند. تنش دماهای پایین تولید غلات را در مناطق سرد و فرا سرد محدود میکند و در بعضی از سال ها خسارات فراوانی وارد میسازد. بنابراین تولید ارقام مقاوم به این کاهش دما ضروری به نظر میرسد. مدیریت ذخایر ژنتیکی و در این راستا، آگاهی از تنوع ژنتیکی اصول مهم پروژههای بهنژادی میباشند. در این تحقیق که بخشی از یک برنامه بهنژادی میباشد، تنوع ژنتیکی 22 رقم گندم نان با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره و صفات فیزیولوژیک مرتبط با تحمل به تنش سرمای بهاره، میزان نشت الکترولیتی و رنگدانههای گیاهی (کلروفیل a، b، کل، کارتنوئید و ضریب ثبات کلروفیل)، در شرایط کنترل شده بررسی گردید. نتایج آزمایش نشان داد که تنش سرمای بهاره واکنش های متفاوتی را در بین ارقام مختلف موجب شده است و از این نظر تنوع ژنتیکی کافی بین ژنوتیپها وجود دارد.