یکی از اهداف گزارشگری مالی، تسهیل تخصیص کارآمد سرمایه است. یکی از جنبه های مهم این نقش، بهبود تصمیمات سرمایه گذاری می باشد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سررسید بدهی بر رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی و کارایی سرمایه گذاری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد.
حجم زیادی از ادبیات موضوع نشان می دهد که شرکت ها با ارتقا کیفیت گزارشگری مالی (frq) می توانند عدم تقارن اطلاعات را کاهش دهند ( بوشمان و دیگران ، 2001 : هیلی و پالیپو ، 2001 ). یک بخش از تحقیقات گویای آنند که کاهش انتخاب معکوس و آشفتگی خلاقی و هم چنین اختیار دادن به مدیران برای ان
تصمیم های افشای مالی شرکت ها معمولا در خلأ انجام نمی شود و گزارشگری مالی یکی از راه هایی است که به وسیله آن اطلاعات انتقال داده می شود و ترکیب منابع ارتباطی، کمیت و کیفیت اطلاعات افشا شده، تحت تاثیر عوامل زیادی است که برای دریافت فهمی کلی در مورد رویه های افشا نیازمند بررسی است.
مروزه سیستم های اطلاعاتی حسابداری نقش بسیار مهمی در گردش فعالیت سازمان ها ایفا نموده و در مجموعه محیط اقتصادی کشورها، وظیفه ای بااهمیت برعهده دارند. بسیاری از تصمیمات اقتصادی بر اساس اطلاعات حاصل از این سیستم ها اتخاذ می شوند. همچنین، سهم عمده ای از مبادلات اوراق بهادار به خرید و
هدف این تحقیق، بررسی ارتباط بین کیفیت گزارشگری مالی، محافظه کاری و درماندگی مالی با انحراف از وجه نقد بهینه در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. در این تحقیق، نمونه گیری با استفاده از روش حذف سیستماتیک انجام شده، و در نهایت تعداد 111 شرکت، طی سال های 1387 ت
در پژوهش حاضر، به بررسی این موضوع پرداخته شده است که چگونه سررسید بدهی تاثیر کیفیت گزارشگری مالی را بر کارایی سرمایه گذاری تعدیل می بخشد، یعنی آنکهآیا تاثیر کیفیت گزارشگری مالی بر کارایی سرمایه گذاری با سطح سررسید بدهی افزایش می یابد یا کاهش خواهد یافت. می توان هر دوی این تاثیرات
این تحقیق به بررسی رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی و کارایی سرمایه گذاری با در نظر گرفتن وجه نقد قابل سرمایه گذاری پرداخته است. به این منظور تعداد 124 شرکت در طی دوره زمانی 1380-1389 انتخاب گردید. در این تحقیق کیفیت گزارشگری مالی به عنوان یک متغیر مستقل در کنار متغیر ثانویه وجه نقد
پژوهش حاضر رابطۀ بین کیفیت گزارشگری مالی با کارایی سرمایه گذاری شرکتها و همچنین اثر ساختار سررسید بدهیها را بر این رابطه بررسی می کند. بدین منظور، از الگوی کیفیت اقلام تعهدی دچو و دیچو ]12[ به عنوان معیار سنجش کیفیت گزارشگری مالی و برای اندازه گیری ساختار سررسید بدهیها از نسبت
مطابق نظریه های نئوکلاسیک، شرکت ها به منظور بیشینه سازی ارزش خود تا زمانی سرمایه گذاری می کنند که مزایای حاشیه ای با هزینه های حاشیه ای این سرمایه گذاری برابر باشد. در چهارچوب کینزی که پیش بینی می شود سرمایه گذاری به وسیلۀ اولویت برای رشد یا امنیت مالی تعیین می شود و در چهارچوب ن
مطابق نظریه‌های نئوکلاسیک، شرکتها به‌منظور بیشینه‌سازی ارزش خود تا زمانی سرمایه‌گذاری می‌کنند که مزایای حاشیه‌ای با هزینه‌های حاشیه‌ای این سرمایه‌گذاری برابر باشد. در چهارچوب کینزی که پیش‌بینی می‌شود سرمایه‌گذاری به‌وسیلۀ اولویت برای رشد یا امنیت مالی تعیین می‌شود و در چهارچوب ن
این پژوهش، ارتباط کیفیت گزارشگری مالی و سررسید بدهیها را با کارایی سرمایه‌گذاری و همچنین تأثیر متقابل این دو بر کارایی سرمایه‌گذاری را مورد بررسی قرار داده است. در این پژوهش، از داده‌های 94 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، در طی سالهای 1388 تا 1392 استفاده شده و آزم
ویژگی فرصت‌‌طلبی مدیران برای دریافت پاداش بیشتر ممکن است منجر به دستکاری صورت‌‌های‌‌مالی شود. هدف این مقاله بررسی تاثیر قابلیت‌مقایسه صورت‌‌های‌‌مالی بر ارتباط بین کیفیت گزارشگری مالی و پاداش پرداختی به مدیران است. به منظور بررسی موضوع مورد مطالعه، داده‌های مربوط به 1560 سال- شرک
این پژوهش به بررسی حساسیت سطح نگهداشت وجه نقد نسبت به مقدار بهینه در شرایط کیفیت گزارشگری مالی متفاوت میپردازد. بدین منظور اطلاعات 111 شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1387 تا 1391 از به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تعیین انحراف از سطح بهینه نگهداشتوجه