جرایم علیه عدالت قضایی در نظام حقوق کیفری ایران
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
چکیده عدالت قضایی از بزرگترین اهداف هر نظام قضایی است، که در بین تمامی جوامع، ادیان و تمدن ها به عنوان یک ارزش مطرح شده است. اهتمام دین اسلام بر اجرای عدالت و اقامه حق بر اساس موازین شرعی در این زمینه مشهود می باشد. چرا که مقصود از عدالت قضایی، برابر داشتن و رعایت تساوی در بین اصحاب دعوی توسط مقام قضایی در جریان تحقیقات مقدماتی، رسیدگی و صدور حکم به نفع صاحب حق با رعایت منافع عمومی در چارچوب موازین قانونی و اسلامی می باشد. از طرفی مقنن دو دسته رفتارهای خلاف قانون که اسباب اخلال در امر تحقیقات مقدماتی و جریان دادرسی را فراهم می آورد در قانون مجازات اسلامی و دیگر قوانین ماهوی به شکل پراکنده جرم انگاری نموده است. دسته اول، جرایمی نظیر: اخفای جسد مقتول با هدف از بین بردن ادله جرم، مساعدت در خلاصی مجرم از تعقیب و محاکمه به منظور عقیم گذاشتن آرمان مقدس اجرای عدالت و نیز اقرار ناشی از اذیت و آزار بدنی در جهت کشف جرم و دلایل آن و ... از جمله جرایمی هستند که در مرحله تحقیقات مقدماتی قابل تصور بوده و جرم انگاری شده است. دسته دوم، شامل جرایمی است که روند اجرای عدالت رادر مرحله دادرسی و محاکمه مختل می نماید و مانع از تکوین دادرسی منصفانه و عادلانه می گردد. اعمالی نظیر: شهادت کذب، سوگند دروغ، صدور حکم به کیفر اشد به واسطه ی ارتشاء و غیره از جمله جرایمی هستند که انجام آنها از سوی اشخاص عادی و یا مستخدمین و مأمورین دولتی قابل تصورمی باشد؛ و قانونگذار نه در فصلی خاص و مشخص بلکه به شکل پراکنده این گونه رفتارها را جرم علیه عدالت قضایی به شمار آورده و جرم انگاری نموده است. که در این پایان نامه ضمن بیان مفهوم عدالت قضایی به بررسی اجمالی جرایمی که در مرحله تحقیقات مقدماتی و مرحله دادرسی، اجرای عدالت قضایی را به مخاطره می اندازد پرداخته شده است