بررسی الگوی پروتئوم محور جنین گندم (triticum aestivum) تحت تنش خشکی در دو رقم حساس و متحمل به خشکی طی مراحل آغازین جوانه زنی
چکیده
جوانهزنی یکی از مهمترین مراحل رشدی در گیاهان است که بهشدت از تنش های محیطی بهویژه تنش خشکی آسیب میپذیرد. جوانهزنی از سه مرحلۀ (فاز) مهم تشکیل شده است که بسیاری از فعالیتها پیش از مرحلۀ سوم آن (خروج ریشهچه) آغاز میشود. محور جنین بذر نیز با توجه به زنده بودن آن، فعالیتهای بسیاری از نظر سوخت وساز (متابولیکی) به ویژه در مرحلۀ اول آن رخ میدهد که از مهمترین این تغییرات میتوان به تغییر در الگوی پروتیین گان (پروتئوم) آن اشاره کرد. برای بررسی تغییرات پروتیینی محور جنین گندم (سرداری و قدس بهترتیب متحمل و حساس) تحت تنش خشکی (12- بار) آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار بررسی شد. نتایج تحقیق گویای تأثیر منفی تنش خشکی بر درصد جوانهزنی بود و سبب کاهش چشمگیری در آن شد. در تجزیۀ ژلهای الکتروفورزی دوبعدی در محور جنین گندم 1000 لکۀ تکرارپذیر مشاهده شد که تعداد 34 لکه با تفاوت معنی دار در سطح 5 درصد گزارش شد. در مقایسۀ رقم متحمل نسبت به حساس از 34 لکه با تفاوت معنیدار، شمار 22 و 6 لکه در شرایط شاهد، 21 و 10 لکه در شرایط تنش، افزایش و کاهش بیان را نشان دادند. نتایج این آزمایش گویای آن بود که فراوانی لکهها به میزان زیادی از زمان، شدت و میزان تنش بستگی دارد.