ارزیابی شاخص های تحمل به خشکی در ژنوتیپ های توتون تیپ ویرجینیا (nicotiana tabacum l.)
چکیده
در این مطالعه 8 ژنوتیپ توتون (nicotiana tabacum l.) تیپ ویرجینیا در شرایط آبیاری بهینه و تنش خشکی با طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار تحت شرایط مزرعهای مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بین ژنوتیپهای مورد بررسی از نظر عملکرد برگ خشک در شرایط بدون تنش و تنش خشکی اختلاف معنیدار وجود دارد. بر مبنای عملکرد برگ خشک (kg/ha) در شرایط تنش و بدون تنش خشکی، شاخصهای کمّی تحمل به خشکی از قبیل میانگین بهرهوری، شاخص تحمّل، میانگین هندسی بهرهوری، میانگین هارمونیک، شاخص حساسیت به تنش و شاخص تحمل تنش محاسبه گردیدند. بالاترین میزان عملکرد برگ خشک هم در شرایط تنش و هم در شرایط بدون تنش خشکی متعلق به ژنوتیپ pvh19 بود. بیشترین میانگین شاخص تحمل به تنش، میانگین بهره وری، میانگین هندسی بهرهوری، میانگین هارمونیک، شاخص حساسیت به تنش و شاخص تحمّل به ژنوتیپ pvh19 تعلق داشت. تجزیه همبستگی بین شاخصها و میانگین عملکرد برگ خشک در شرایط تنش و بدون تنش خشکی نشان داد که شاخصهای تحمل به تنش، میانگین بهرهوری، میانگین هندسی بهرهوری و میانگین هارمونیک مناسبترین شاخصها برای غربال ژنوتیپهای متحمل به تنش خشکی میباشند. با استفاده از روش ترسیمی بایپلات، pvh19 به عنوان ژنوتیپ پرمحصول و متحمّل و nc100 به عنوان حساسترین ژنوتیپ نسبت به تنش خشکی شناسایی شدند. در گروهبندی ژنوتیپها به روش upgma بر مبنای شاخصهای میانگین بهرهوری، میانگین هندسی بهرهوری، میانگین هارمونیک و شاخص تحمّل تنش، ژنوتیپهای با عملکرد بالا و متحمل به خشکی pvh19، c319 و ve1 در یک گروه و ژنوتیپهای با عملکرد پایین در شرایط تنش و بدون تنش خشکی و حساس به خشکی c347، c258´mc944، nc71 و nc100 در گروه دیگر قرار گرفتند.