ویراساینس.
مقاله

بررسی بالینی ـ آسیب شناختی واکنش های پوستی لیکنوئید در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان افضلی پور کرمان

مریم خلیلی، maryam khalili department of dermatology, kerman university of medical sciences, kerman, iranگروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی کرمان مهین افلاطونیان، mahin aflatoonian department of dermatology, kerman university of medical sciences, kerman, iranگروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی کرمان شیما بهرامی، shima bahrami kerman university of medical sciences, kerman, iranدانشگاه علوم پزشکی کرمان سیمین شمسی میمندی، simin shamsi meymandi department of dermatology, kerman university of medical sciences, kerman, iran; stem cell research center, kerman university of medical sciences, kerman, iranگروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران؛ مرکز تحقیقات سلول های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان

چکیده

هدف: واکنش های پوستی لیکنوئید گروهی از بیماری های پوست با شواهد آسیب لایه ی بازال اپی درم و ارتشاح سلول های التهابی در درم پاپیلاری می باشند. در این مطالعه تغییرات بالینی ـ آسیب شناختی بیماری های پوستی با واکنش لیکنوئید را مورد بررسی قرار گرفت. روش اجرا: در این مطالعه ی مقطعی و گذشته نگر، نمونه ی بافت شناسی 118 بیمار با تشخیص واکنش لیکنوئید پوست ازنظر تغییرات بافت شناسی پوست و مشخصات بالینی مانند سن، جنس و محل ضایعات مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: 4/53% بیماران زن بودند و میانگین سنی بیماران 37/17±9/39 سال بود. میانگین مدت زمان ابتلا 3/14±82/21 ماه بود. شایع ترین محل درگیری اندام فوقانی (24%) بود. شایع ترین یافته ی بافت شناسی مشاهده شده در درم و اپی درم به ترتیب دژنرسانس آبکی لایه ی بازال (9/89%) و ارتشاح غالب لنفوسیتی (5/85%) بود. شایع ترین سلول التهابی در درم لنفوسیت بود. اجسام کولوئید و ملانوفاژ به ترتیب در 2/60% و 78% موارد مشاهده شد. نتیجه گیری: بررسی بافت شناسی می تواند در افتراق بیماری های پوستی با واکنش لیکنوئید در مواردی که در تشخیص بالینی تردیدی وجود دارد کمک کننده باشد.

اسناد مشابه