پیش بینی اهمال کاری تحصیلی دانشجویان براساس عوامل شناختی، هیجانی، انگیزشی و جنسیت
Abstract
اهمال کاری تحصیلی از مشکلات شایع و رایج بین دانشجویان است که پیامدهای منفی زیادی به همراه دارد. هدف پژوهش حاضر پیش بینی اهمال کاری تحصیلی دانشجویان براساس خودکارآمدی، خودتنظیمی، کمالگرایی، ترس از ارزیابی منفی، علاقه به رشته، جهت گیری هدفی، عزت نفس و جنسیت است. روش پژوهش همبستگی و جامعۀ آماری، همۀ دانشجویان کارشناسی دانشگاه تهران بوده، و براساس روش نمونه گیری طبقه ای نسبی، تعداد 272 دانشجو از دانشکده های مختلف انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس جهت گیری هدفی الیوت و مک گرگور، مقیاس کوتاه ترس از ارزیابی منفی لیری، مقیاس کمال گرایی چند بعدی فراست، مقیاس خودکارآمدی شرر، سیاهۀ عزت نفس رزنبرگ، پرسشنامۀ اهمال کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم، پرسشنامۀ راهبردهای انگیزشی پنتریچ و دی گروت و پرسشنامه علاقه به رشته، هدایتی و همکاران بوده و تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری رگرسیون پس رونده و تی مستقل و تحلیل واریانس بوده است. یافته ها نشان داد، متغیرهای تردید در کارها، و ارزشگذاری بیرونی نسبت به اهداف، پیش بینی کننده های مثبت اهمال کاری و متغبرهای خودکارآمدی، علاقه به رشته، سازماندهی، جهت گیری مهارت مدار گرایشی، و جهت گیری عملکرد مدارگرایشی، پیش بینی کننده های منفی اهمال کاری تحصیلی دانشجویان هستند.