تاثیر دو نوع هورمون بر تولید برگ های حاوی پایه جوانه در روش باززایی مستقیم گیاه چغندرقند
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بهمنظور مطالعهی سطوح هورمونی مناسب برای تولید برگهای حاوی پایه جوانه در روش باززایی مستقیم در گیاه چغندرقند، یک آزمایش فاکتوریل 2×4×4 با 32 تیمار در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار و در هر تکرار 10 ریزنمونه انجام گرفت. از جوانه انتهایی گیاهچههای 10روزه بهعنوان ریزنمونه استفاده شد. فاکتورها سطوح غلظتی هورمونهای بنزیلآدنین (ba) (0، 1، 5/1، 2 میلیگرم در لیتر) و نفتالین استیک اسید (naa) (0، 5/0، 75/0 و 1 میلیگرم در لیتر) و دو لاین چغندرقند sbsi-04) و (sbsi-02 بودند. پس از گذشت دو هفته، ریزنمونهها به محیط ثابت با ترکیب هورمونی naa (1/0میلیگرم در لیتر) و ba (25/0 میلیگرم در لیتر) منتقل شدند. پس از سه هفته، تعداد جوانههای تولیدی شمارش و مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج این آزمون نشان داد که بیشترین جوانه تولیدی در لاینهای sbsi-04 و sbsi-02 بهترتیب در سطوح هورمونی mg/l2 و mg/l 5/1 از بنزیلآدنین (ba) تولید شدند. همچنین از نظر صفت تعداد جوانه به برگ، لاین sbsi-04 در سطح mg/l 2 و در مرتبه بعدی لاین sbsi-02 در سطح mg/l 5/1 هورمون ba بیشترین جوانهها را تولید نمودند. بهطورکلی لاین sbsi-04 بیشترین قابلیت القاء جوانه بر روی برگ را نشان داد ولی در مجموع هر دو ژنوتیپ برای باززایی بسیار مناسب تشخیص داده شدند.