تاثیر دو نوع هورمون بر تولید برگ های حاوی پایه جوانه در روش باززایی مستقیم گیاه چغندرقند
چکیده
بهمنظور مطالعهی سطوح هورمونی مناسب برای تولید برگهای حاوی پایه جوانه در روش باززایی مستقیم در گیاه چغندرقند، یک آزمایش فاکتوریل 2×4×4 با 32 تیمار در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار و در هر تکرار 10 ریزنمونه انجام گرفت. از جوانه انتهایی گیاهچههای 10روزه بهعنوان ریزنمونه استفاده شد. فاکتورها سطوح غلظتی هورمونهای بنزیلآدنین (ba) (0، 1، 5/1، 2 میلیگرم در لیتر) و نفتالین استیک اسید (naa) (0، 5/0، 75/0 و 1 میلیگرم در لیتر) و دو لاین چغندرقند sbsi-04) و (sbsi-02 بودند. پس از گذشت دو هفته، ریزنمونهها به محیط ثابت با ترکیب هورمونی naa (1/0میلیگرم در لیتر) و ba (25/0 میلیگرم در لیتر) منتقل شدند. پس از سه هفته، تعداد جوانههای تولیدی شمارش و مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج این آزمون نشان داد که بیشترین جوانه تولیدی در لاینهای sbsi-04 و sbsi-02 بهترتیب در سطوح هورمونی mg/l2 و mg/l 5/1 از بنزیلآدنین (ba) تولید شدند. همچنین از نظر صفت تعداد جوانه به برگ، لاین sbsi-04 در سطح mg/l 2 و در مرتبه بعدی لاین sbsi-02 در سطح mg/l 5/1 هورمون ba بیشترین جوانهها را تولید نمودند. بهطورکلی لاین sbsi-04 بیشترین قابلیت القاء جوانه بر روی برگ را نشان داد ولی در مجموع هر دو ژنوتیپ برای باززایی بسیار مناسب تشخیص داده شدند.