مقاله

بررسی تأثیر دو نوع هورمون سیتوکینین بر باززایی مستقیم ریزنمونه های مختلف گیاه چغندرقند در شرایط کشت بافت

میترا زمانی فر، فرهاد نظریان فیروزآبادی، احمد اسماعیلی

چکیده

استفاده از راهکارهای ژنتیک مولکولی، نوید مبارزه با تنش­های زنده و غیرزنده گیاهی را می دهد. چغندرقند (beta vulgaris l.) یکی از مهم­ترین گیاهان بدقلق از نظر پذیرش روش های دست ورزی مولکولی به­خصوص کشت بافت است. به­منظور بررسی و بهینه­سازی کشت بافت چغندرقند برای بیان سامانه ها­ی ژنی، آزمایشی به­صورت فاکتوریل 2´2´3 با 12 ترکیب تیماری در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار و در هر تکرار 10 ریزنمونه، در آزمایشگاه انجام شد. فاکتورهای این آزمایش سه نوع ریزنمونه­ی پهنک برگ، دمبرگ و جوانه­ی رأسی، دو محیط کشت a (5/0 میلی­گرم بر لیتر هورمون kinetin و 1 میلی­گرم بر لیتر هورمون ba) و محیط کشت b (1 میلی­گرم بر لیتر هورمون kinetin و 5/0 میلی­گرم بر لیتر هورمون ba) و دو لاین چغندرقند sbsi-04) و (sbsi-02 بودند. نتایج تجزیه واریانس داده­های درصد جوانه­زنی نشان داد که اثر نوع ریزنمونه، لاین و اثر متقابل ریزنمونه´لاین روی درصد جوانه­زنی معنی دار (p£0.01) گردید. با توجه به نتایج مقایسات میانگین به روش دانکن (p£0.01)، ریزنمونه­ی جوانه­ی رأسی در هر دو لاین با ریزنمونه­ی پهنک لاین sbsi-04 تفاوت معنی­داری از نظر درصد تولید جوانه نداشتند. همچنین، تفاوت معنی­داری (p³0.05) بین درصد جوانه زایی ریزنمونه­ی پهنک لاین sbsi-02 با ریزنمونه­ی دمبرگ لاین sbsi-04 وجود نداشت. به علاوه، ریزنمونه­ی دمبرگ لاین sbsi-02 با تولید کمترین درصد جوانه با سایر ریزنمونه­ها اختلاف معنی­داری (p£0.05) داشت.

اسناد مشابه