میزان شیوع اختلالهای رفتار ایذائی در کودکان دبستانی شهر خرم آباد در سال ۱۳۸۴
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه : اختلالات رفتار ایذائی از شایع ترین اختلالات روانپزشکی است که در کودکی آغاز می شود و یک معضل مهم بهداشت روانی جامعه به شمار می رود. اختلالات رفتار ایذائی اثرات مخربی بر روابط اجتماعی، تحصیلی، شخصیتی و رفتاری افراد در کودکی و بزرگسالی دارد. بنابر این بر آن شدیم پژوهش حاضر را با هدف بررسی شیوع اختلالات رفتار ایذائی در دانش آموزان دبستانی شهر خرم آباد انجام دهیم. مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه cross- sectional است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مشغول به تحصیل سال1384 در پایه های اول تا پنجم دبستان های شهر خرم آباد می باشد. (943 n= ). 16 مدرسه دولتی و غیردولتی (8 مدرسه دخـترانه، 8 مدرسه پسرانه) بصورت خوشه ای و چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشـنامه استاندارد شده child symptom inventories-4 (csi-4) است که ابزاری است برای غربالگری شایع ترین اختلالهای روانپزشکی کودکان. پرسشنامه ها در دیداری جداگانه توسط والدین و معلمین تکمیل گردید. سپس نتایج توسط آمار توصیفی و آزمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از مجموع 943 نمونه، 4/21% دارای اختلال های رفتار ایذائی می باشند (7/17% اختلال ها بی اعتنایی مقابله ای و 7/3% اختلال سلوک). این میـزان در پسـران دو برابر دختـران بوده است (7/28% در مقابل 4/14%). بیشترین میزان اختلال رفتار ایذائی به ترتیب در پایه های سوم، چهـارم و پنجم و کمترین میزان در پایه دوم بود. همچنین بـین شیوع اختلالات رفتار ایذائی با جنس (p< 0.001) ، پایه تحصیلی (p = 0.02) ، سواد والدین (p = 0.005 , p = 0.006) ، شغل مادر (p = 0.03) ، میزان درآمد ماهیانه (p=0.005) ارتباط معنی داری وجود داشت. ولی بین اختلالات رفتار ایذائی با شغل پدر، وضعیت تحصیلی دانش آموزان و مشکلات روانی خانواده ارتباط معنی داری وجود نداشت. بحث و نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای اختلالات رفتار ایذائی و عدم توجه کافی به عواقب ناشی از این اختلالات در گروه سنی کودک و نوجوان شناسائی این اختلالات ضروری به نظر می رسد تا مداخلات لازم و به موقع صورت گیرد.