تنوع ژنتیکی برخی توده های بومی گندم استان زنجان با الگوهای گلیادینی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در مطالعه حاضر، تنوع ژنتیکی گلیادینها بین 30 نمونه از تودههای بومی گندم متعلق به استان زنجان با استفاده از روش الکتروفورز اسیدی بررسی گردید. در کل 54 نوار گلیادین چندشکل شناسایی گردید. بیشترین فراوانی مربوط به نوار گلیادین 46 بود که در 90% تودههای بومی گندم مشاهده شد. همچنین نوارهای 5/12 و 5/15 در 7/86 % از گندمها مشاهده شدند. میزان تنوع نوارهای گلیادینی بالا بود (967/0=h). بیشترین و کمترین میزان تنوع ژنتیکی به ترتیب مربوط به امگا-گلیادینها و گاما- گلیادینها بود. تودههای بومی گندم مورد مطالعه از لحاظ تعداد نوارهای گلیادینی نیز متنوع بوده و واجد 25 - 11 نوار بودند و هر یک از نمونههای مورد مطالعه، الگوی گلیادینی خاصی را نشان دادند. در کل، 29 الگوی امگا-گلیادینی، 15 الگوی گاما-گلیادینی، 22 الگوی بتا-گلیادینی و 23 الگوی آلفا-گلیادینی شناسایی شدند. تجزیه خوشهای توانست سه توده تتراپلویید tn-11372 ،tn-11734 و tn-11743 را از هگزاپلوییدها جدا کند. نتایج این مطالعه نشان داد که تجزیه و تحلیل گلیادینها میتواند برای ارزیابی تنوع ژنتیکی، شناسایی ژنوتیپهای گندم و تشخیص سطوح پلوییدی مختلف بسیار مفید باشد.