مکان یابی ژن های کنترل کننده مقاومت به سرما در کلزا با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره
Abstract
نشانگرهای ریزماهواره به علت اختصاصی بودن، ماهیت همبارز، داشتن چند شکلی بالا و مکان ژنومی مشخص، نشانگرهای مناسبی برای مکان یابی ژن های کنترل کننده صفات کمی هستند. به منظور شناسایی نشانگرهای مولکولی پیوسته با ژن های مرتبط با مقاومت به سرما در کلزا جمعیت f2:3 حاصل از تلاقی دو رقم slmo46 به عنوان رقم پاییزه و مقاوم به سرما و کوانتوم به عنوان رقم بهاره وحساس به سرما با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره مورد ارزیابی قرار گرفت. چندشکلی والدین با استفاده از350 آغازگر ریزماهواره بررسی شد و از 32 آغازگر چند شکل در بین والدین برای ارزیابی 200 فرد از جمعیتf2 استفاده شد.lt50 به عنوان معیاری برای ارزیابی مقاومت به سرما در خانواده هایf3 حاصل از بوته های f2 اندازه گیری شد. بر اساس تجزیه پیوستگی، نشانگرهای چند شکل به پنج گروه پیوستگی منتسب شدند. ارتباط نشانگرها باlt50 بر اساس تجزیه تک نشانگری، مکان یابی فاصله ای و مکان یابی فاصله ای مرکب ارزیابی شد. براساس نتایج حاصل، سه qtl مرتبط با مقاومت به سرما در جمعیت مورد ارزیابی شناسایی شد که مجموعاً 13 درصد از تغییرات صفت را تبیین کردند.