مقایسه ی شاخص های کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع ۲ در دو گروه الکسیتایمیا و غیر الکسیتایمیا
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
مقدمه: دیابت، بیماری مزمن چندعاملی است که درمان قطعی ندارد و نیازمند انجام رفتارهای خودمراقبتی مداوم است. یکی از موانع مهم پیگیری رفتارهای خودمراقبتی در کنترل دیابت، اختلالهای هیجانی از جمله الکسیتایمیا است. هدف پژوهش حاضر بررسی مقایسه شاخصهای کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع دو در دو گروه الکسیتایمیا و غیر الکسیتایمیا بود. مواد و روشها: مطالعه ی حاضر از نوع مقطعی بود. نمونه ی پژوهش شامل 80 نفر (47 زن و 33 مرد؛ سنین 40 تا 60 سال) از مبتلایان به دیابت نوع دو مراجعه کننده به بیمارستان لبافینژاد در سال 1391 بود. ابزار جمع آوری داده های شامل پرسش نامهی داده های آمارنگاری، تن سنجی و بالینی، پرسش نامهی مقیاس کوتاه فعالیتهای خودمراقبتی دیابت و پرسش نامهی الکسیتایمیا بود. به منظور بررسی میزان هموگلوبین گلیکوزیله از آزمودنی ها آزمایش خون گرفته شد. یافتهها: یافته های آزمون همبستگی پیرسون نشان داد الکسیتایمیا با رفتارهای خودمراقبتی (49/0-) رابطه ی منفی و معنی دار و با هموگلوبین گلیکوزیله (44/0) رابطه ی مثبت و معنی داری دارد. یافته های به دست آمده از آزمون تی نشان داد رفتارهای خودمراقبتی در گروه الکسیتایمیک نسبت به گروه غیرالکسیتایمیک به طور معنی داری کمتر و هموگلوبین گلیکوزیله در آن ها بیشتر بود. نتیجهگیری: ابتلا به الکسیتایمیا در مبتلایان به دیابت نوع 2 سبب کوتاهی در انجام رفتارهای خودمراقبتی در آنان میگردد و به تبع آن سطح هموگلوبین گلیکوزیله در این افراد بیشتر از گروه غیر الکسیتایمیا است. یافته های پژوهش حاضر میتواند مقدمهای بر انجام مطالعات در زمینهی مشکلات هیجانی مبتلایان به دیابت نوع دو باشد تا از راه بتوان به راهکارهای موثرتر درمانی در کنترل دیابت دست یافت.