مقایسه ی شاخص های کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع ۲ در دو گروه الکسیتایمیا و غیر الکسیتایمیا

زینب شایقیان، zeinab shayeghian research center for social determinants endocrine health & obesity research center, research institute for endocrine sciences, shahid beheshti university of medical sciencesمرکز تعیین کننده های اجتماعی سلامت. پژوهشکده غدد و متابولیسم پریسا امیری، paris amiri research center for social determinants endocrine health & obesity research center, research institute for endocrine sciences, shahid beheshti university of medical sciencesمرکز تعیین کننده های اجتماعی سلامت. پژوهشکده غدد و متابولیسم ماریا آگیلار- وفایی، maria aguilar-vafaie department of psychology, tarbiat modares universityگروه روانشناسی دانشگاه تربیت مدرس محمود پروین، mahmoud parvin department of pathology, labbafinejad medical center, shahid beheshti university of medical sciencesگروه پاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی کبری روحی گیلانی، kobra roohi gilani department of endocrine, labbafinejad medical center, shahid beheshti university of medical sciencesگروه غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی فاطمه طالبیان طاهری، fatemeh talebian taheri research center for social determinants endocrine health & obesity research center, research institute for endocrine sciences, shahid beheshti university of medical sciencesمرکز تعیین کننده های اجتماعی سلامت. پژوهشکده غدد و متابولیسم فهیمه سادات شجاعی

چکیده

مقدمه: دیابت، بیماری مزمن چندعاملی است که درمان قطعی ندارد و نیازمند انجام رفتارهای خودمراقبتی مداوم است. یکی از موانع مهم پیگیری رفتارهای خودمراقبتی در کنترل دیابت، اختلال­های هیجانی از جمله الکسیتایمیا است. هدف پژوهش حاضر بررسی مقایسه شاخص­های کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع دو در دو گروه الکسیتایمیا و غیر الکسیتایمیا بود. مواد و روش­ها: مطالعه ی حاضر از نوع مقطعی بود. نمونه ی پژوهش شامل 80 نفر (47 زن و 33 مرد؛ سنین 40 تا 60 سال) از مبتلایان به دیابت نوع دو مراجعه کننده به بیمارستان لبافی­نژاد در سال 1391 بود. ابزار جمع آوری داده های شامل پرسش نامه­ی داده های آمارنگاری، تن سنجی و بالینی، پرسش نامه­ی مقیاس کوتاه فعالیت­های خود­مراقبتی دیابت و پرسش نامه­ی الکسیتایمیا بود. به منظور بررسی میزان هموگلوبین گلیکوزیله از آزمودنی ها آزمایش خون گرفته شد. یافته­ها: یافته های آزمون همبستگی پیرسون نشان داد الکسیتایمیا با رفتارهای خودمراقبتی (49/0-) رابطه ی منفی و معنی دار و با هموگلوبین گلیکوزیله (44/0) رابطه ی مثبت و معنی داری دارد. یافته های به دست آمده از آزمون تی نشان داد رفتارهای خودمراقبتی در گروه الکسیتایمیک نسبت به گروه غیرالکسیتایمیک به طور معنی داری کمتر و هموگلوبین گلیکوزیله در آن ها بیشتر بود. نتیجه­گیری: ابتلا به الکسیتایمیا در مبتلایان به دیابت نوع 2 سبب کوتاهی در انجام رفتارهای خودمراقبتی در آنان می­گردد و به تبع آن سطح هموگلوبین گلیکوزیله در این افراد بیشتر از گروه غیر الکسیتایمیا است. یافته های پژوهش حاضر می­تواند مقدمه­ای بر انجام مطالعات در زمینه­ی مشکلات هیجانی مبتلایان به دیابت نوع دو باشد تا از راه بتوان به راهکارهای موثرتر درمانی در کنترل دیابت دست یافت.