تاثیر آموزش نظریه محور بر کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع دو
مهنوش رئیسی، mahnoush reisi department of health education and health promotion, bushehr university of medical sciences, bushehr, iran.گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران فیروزه مصطفوی، firoozeh mostafavi department of health education and health promotion, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران همام الدین جوادزاده، homamodin javadzade department of health education and health promotion, bushehr university of medical sciences, bushehr, iran.گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران فرزاد جلیلیان، farzad jalilian research center for environmental determinants of health, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iran.مرکز تحقیقات عوامل محیطی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران بهزاد مهکی، behzad mahaki department of bio-statistics and epidemiology, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. غلامرضا شریفی راد، gholamreza sharifirad department of public health, qom university of medical sciences, qom, iran.گروه بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
چکیده
مقدمه: مطالعه ی حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخله ی آموزش مبتنی بر الگوی خودکارآمدی با تاثیرگذاری بر دو سازه خودکارآمدی و انتظارات پیامد جهت ارتقاء خودمراقبتی و کنترل قند خون در مبتلایان به دیابت نوع دو انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه پیش آزمون ـ پس آزمون با استفاده از گروه شاهد تصادفی شده، بر روی 80 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو صورت گرفت که به طور تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله در 6 جلسه مداخله آموزشی گروهی و مشاوره چهره به چهره متمرکز بر استراتژی های ارتقاء دهنده ی خودکارآمدی و انتظارات پیامد، شرکت کردند. داده ها از طریق آزمون آزمایشگاهی و تکمیل پرسش نامه در مقاطع پیش، سه و شش ماه پس از مداخله جمع آوری شد و با توجه به تمام مقاطع زمانی مورد بررسی قرار گرفت و توسط نرم افزار آماری spss و با به کارگیری آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در گروه مداخله میانگین نمرات آگاهی، خودکارآمدی، انتظارات پیامد و خودمراقبتی سه و شش ماه پس از مداخله به طور معنی داری افزایش یافتند. کاهش معنی داری در hba1c بیماران شش ماه پس از مداخله آموزشی در مقایسه با گروه شاهد دیده شد. سه و شش ماه پس از مداخله آموزشی تفاوت معنی داری در میانگین نمرات حیطه های تغذیه، فعالیت بدنی و مراقبت از پا در دو گروه مداخله و شاهد دیده شد. پس از مداخله ی آموزشی تفاوت معنی داری در دو حیطه خود پایشی قند خون و مصرف داروها نسبت به گروه شاهد دیده نشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مداخله ی آموزشی مبتنی بر الگوی خودکارآمدی در بهبود خودمراقبتی و به دنبال آن کاهش قند خون در مبتلایان به دیابت موثر است، لذا استفاده از این راهبردها در برنامه درمانی و کنترل بیماری در مبتلایان به دیابت توصیه می شود.
مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش‌های سبک مقابله‌ای مسئله مدار، بر میزان پایبندی به درمان و شاخصهای کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه‌کننده به درمانگاه دیابت مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) شهرستان خمین، انجام شد. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بال
مقالهمجله غدد درون ریز و متابولیسم ایرانمژده قیاسوند، mojdeh ghiasvand اصفهان سپاهانشهر بلوار غدیر خ نگارستان غربی کوچه بنفشه مجتمع میخک پ23 مریم قربانی، maryam ghorbani اصفهان، زرین شهر، بلوار توحید. دانشگاه پیام نور مرکز زرین شهر ؛
مقدمه: دیابت یکی از شایع ترین بیماری های مزمنی است که عوامل روان شناختی از جمله هیجان های منفی نقش مهمی در اداره و کنترل آن ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان در بهبود راهبردهای تنظیم هیجان و کنترل قند خون مبتلایان به بیماری دیابت نوع دو بود. مواد و روش
زمینه و هدف: دیابت شایع ترین بیماری غدد درون ریز و یک مشکل بهداشتی در حال رشد در تمام سنین و کلیه جوامع بشری است، به همین دلیل با توجه به شیوع بیماری دیابت، توجه به ایجاد راهکارهای مناسب در کنار درمان دارویی برای کنترل این بیماری ضروری به نظر می رسد. لذا این پژوهش با هدف تعیین تأ
زمینه و هدف: دیابت شایع‌ترین بیماری غدد درون‌ریز و یک مشکل بهداشتی در حال رشد در تمام سنین و کلیه جوامع بشری است، به همین دلیل با توجه به شیوع بیماری دیابت، توجه به ایجاد راهکارهای مناسب در کنار درمان دارویی برای کنترل این بیماری ضروری به نظر می‌رسد. لذا این پژوهش با هدف تعیین تأ
مقالهمجله غدد درون ریز و متابولیسم ایرانزینب شایقیان، zeinab shayeghian research center for social determinants endocrine health & obesity research center, research institute for endocrine sciences, shahid beheshti university of medical sciencesمرکز تعیین کننده های اجتماعی سلامت. پژوهشکده غدد و متابولیسم پریسا امیری، paris amiri research center for social determinants endocrine health & obesity research center, research institute for endocrine sciences, shahid beheshti university of medical sciencesمرکز تعیین کننده های اجتماعی سلامت. پژوهشکده غدد و متابولیسم ماریا آگیلار- وفایی، maria aguilar-vafaie department of psychology, tarbiat modares universityگروه روانشناسی دانشگاه تربیت مدرس محمود پروین
مقدمه: دیابت، بیماری مزمن چندعاملی است که درمان قطعی ندارد و نیازمند انجام رفتارهای خودمراقبتی مداوم است. یکی از موانع مهم پیگیری رفتارهای خودمراقبتی در کنترل دیابت، اختلالهای هیجانی از جمله الکسیتایمیا است. هدف پژوهش حاضر بررسی مقایسه شاخصهای کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نو
مقدمه: ارتقای رفتارهای خود مدیریتی، یکی از اقدامات حمایتی مهم در مبتلایان به دیابت است. پژوهش حاضر، با هدف تعیین تأثیر برنامه‌ی بازدید منزل بر رفتارهای خود مدیریتی و شاخصهای کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع 2 تحت درمان با انسولین انجام شد.روش‌ها: این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی