اثرات افزودن اسیدهای آلی به جیره های حاوی سطوح مختلف تعادل الکترولیت ها بر عملکرد تولیدی و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش جوجه های گوشتی
Abstract
به منظور بررسی اثرات استفاده از یک منبع اسید آلی در جیرههای با سه سطح تعادل الکترولیت جیره بر عملکرد تولیدی، اسیدیته و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش جوجههای گوشتی، تعداد 720 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 (مخلوط دو جنس) به صورت فاکتوریل (2×3) در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار در هر تیمار به مدت 40 روز پرورش یافتند. جیرههای آزمایشی شامل سه سطح از تعادل الکترولیت جیره (200، 250 و 300 میلیاکیوالان در کیلوگرم) با و بدون افزودن اسید آلی بود. اثر تیمارها بر صفات عملکردی، درصد اجزاء لاشه، جمعیت میکروبی سکوم و ph بخشهای مختلف دستگاه گوارش در پایان آزمایش اندازهگیری شد. نتایج نشان داد در دوره پایانی و کل دوره خوراک مصرفی جوجهها در تیمار با تعادل الکترولیت 300 میلیاکیوالان در کیلوگرم نسبت به تیمارهای 200 و 250 بیشتر بوده و اختلاف معنیداری داشت (05/0>p) استفاده از مکمل اسید آلی سبب افزایش خوراک مصرفی شد (05/0>p) میانگین افزایش وزن جوجههای تیمار تعادل الکترولیت جیره 300 میلیاکیوالان در کیلوگرم در دوره آغازین و رشد نسبت به سایر گروهها بیشتر بود (05/0>p). گروهی که اسید آلی دریافت کرده بودند در تمام دورههای پرورش افزایش وزن بیشتری نشان دادند (05/0>p). درصد وزنی سنگدان جوجههایی که از جیره حاوی تعادل الکترولیت جیره 300 میلیاکیوالان تغذیه شدند، بیشتر از گروههای دیگر بوده و این اختلاف با جوجههای گروه تعادل الکترولیت جیره 200 میلیاکی والان معنیدار بود (05/0>p). اسید آلی بر درصد ران و پشت و گردن اثر معنیداری نشان داد (05/0>p). اثرات اصلی و متقابل تیمارهای آزمایشی بر ضریب تبدیل خوراک معنیدار نبود. جمعیت انتروکوکوسهای سکوم در گروه تعادل الکترولیت جیره 300 میلیاکیوالان کاهش نشان داده و با گروه 200 میلیاکیوالان اختلاف معنیداری داشت (05/0>p). نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از اسید آلی میتواند میانگین افزایش وزن و خوراک مصرفی جوجههای گوشتی را افزایش دهد، بدون آنکه تاثیری درکاهش جمعیت باکتربایی سکوم داشته و یا موجب تغییر ph دستگاه گوارش جوجهها گردد.