بررسی روابط بین عدالت سازمانی، تعهد سازمانی و فرسودگی شغلی در بین کارکنان فرودگاه
Abstract
اهداف: هدف از این پژوهش بررسی روابط بین عدالت سازمانی، تعهد سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان فرودگاه های نظامی بود. روش ها: روش این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است. 92 نفر از کارکنان مراقبت پرواز فرودگاه های نظامی استان تهران (33/33 %) کنترلر های بخش رادارای، 67/46 % کنترلرهای برج کنترل و 20 % کنترل های تقرب پروازی) به صورت تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، پرسش نامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (1993)، تعهد سازمانی می یرز و همکاران (1993) و فرسودگی شغلی مسلش (1981) بودند. داده های پژوهش با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار spss19 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که عدالت سازمانی از میانگین 67/45 و انحراف معیار 17/17، فرسودگی شغلی 67/68 و انحراف معیار 17/4 و تعهد سازمانی از میانگین 14/65 و انحراف معیار 93/4 برخودار است. همچنین، بین عدالت سازمانی و تعهد سازمانی با ضریب بارعاملی 507/0 و مقدار اعداد معناداری 436/13 رابطه ای مثبت و معناداری، بین عدالت سازمانی و فرسودگی شغلی برابر است با ضریب بارعاملی 559/0- و مقدار اعداد معناداری 994/9 - و بین فرسودگی شغلی و تعهد سازمانی با ضریب بارعاملی 521/0- و مقدار اعداد معناداری تی، 563/12- رابطه ای منفی و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش، چنین بر می آید که عدالت سازمانی نقش مهمی در کمک به مدیران صنعت هوانوردی کشور جهت شناسایی نقاط ضعف و با برطرف کردن آن ها موجب افزایش ضریب ایمنی پروازها دارند.