عوامل مؤثر بر ارتقای بهره وری منابع انسانی (مورد مطالعه در سازمان تأمین اجتماعی استان تهران)
Abstract
امروزه رسمیت سازمانها با منابع انسانی آنها شناخته میشود و اهمیت دادن به منابع انسانی به عنوان اساس و محور کار مدیریت سازمانها میباشد. از آنجاییکه استفادهی مطلوب از منابع انسانی به سهولت میسر نمیباشد؛ بنابراین بهبود بهرهوری منابع انسانی باید یکی از اهداف مهم هر سازمان تلقی شده و برای آن برنامهریزی صحیحی را تدارک دید. این پژوهش به بررسی عوامل مؤثر بر ارتقای بهرهوری منابع انسانی پرداخته است. جامعهی آماری این پژوهش، تمام افراد شاغل در شعب غرب سازمان تأمین اجتماعی استان تهران بوده که طبق آمار، تعداد این افراد 1200 نفر است. افراد در نمونهی پژوهش، بهصورت تلفیقی از خوشهای و تصادفی ساده انتخاب شدند که با استفاده از فرمول حجم نمونه، 300 نفر از کارکنان بهعنوان نمونه مشخص شدند. سپس پرسشنامهی تهیه شده که حاوی هشت معیار چهار گزینهای بود، بین آنها توزیع شد. یافتههای این پژوهش، با استفاده از روشهای آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمون ویلکاکسون تک نمونهای با اطمینان 95 درصد نشان داد که با توجه بیشتر به ابعاد مادی و غیرمادی در این سازمان، میتوان بهرهوری منابع انسانی را بهمنظور ارائهی خدمات با کیفیت و کمیت مطلوب افزایش داد.