بهره گیری از نشانگرهای ریزماهواره یونجه در ارزیابی تنوع ژنتیکی جمعیت های اسپرس زراعی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این مطالعه بهمنظور بررسی تنوع ژنتیکی 22 جمعیت اسپرس زراعی جمعآوری شده از مناطق جغرافیایی مختلف از نشانگرهای ریزماهواره جنس medicago استفاده شد. محتوی اطلاعات چند شکل برای جایگاههای ریزماهوارهای مورد مطالعه در فاصله 20/0 تا 43/0 متغیر بود و میانگینی برابر 33/0 داشت. نشانگرهای mtgsp_005e04.taa.9 و aac004 با داشتن بیشترین محتوی چندشکلی بهعنوان نشانگرهای مفید جهت مطالعات ژنتیکی شناخته شدند. بر اساس تجزیه خوشهای، جمعیتهای اسپرس زراعی در دو گروه اصلی (ایرانی و خارجی) و هر کدام در دو زیر گروه طبقهبندی شدند. جمعیتهای اسپرس زراعی خارجی براساس محل جمعآوری به دو زیر گروه اروپای غربی و اروپای مرکزی-شرقی تقسیمبندی شدند. نتایج تجزیه خوشهای با استفاده از تجزیه به مؤلفههای اصلی متعادل نیز مورد تایید قرار گرفت. بر اساس تجزیه واریانس مولکولی ، میزان 6/13 درصد از کل تنوع به تفاوت بین جمعیتهای اسپرس زراعی ایرانی و خارجی و 5/69 درصد به تفاوت درون جمعیتها اختصاص داشت. در تجزیه واریانس مولکولی، مقدار شاخص تثبیت برابر با 27/0 حاصل شد که نشاندهنده تفکیک و تمایز بالا بین جمعیتهای اسپرس زراعی و خارجی است. در مجموع، آغازگرهای ssr مورد استفاده در این آزمایش، چندشکلی بالایی را نشان دادند و تنوع ژنتیکی موجود در ژرمپلاسم اسپرس مورد مطالعه را با کارایی بالایی به تصویر کشیدند.