نقش واسطه ای خود نظم جویی رفتاری در رابطه بین سبک های هویت و ابراز وجود
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در این پژوهش در چهارچوب مدلی علّی، نقش پیش آیندی سبکهای هویت در ابراز وجود با واسطهای خود نظم جویی رفتاری بررسی شد. بدین منظور 265 نفر از دانش آموزان دبیرستانی شهر ابرکوه (121 دختر ، 144 پسر) به شیوه خوشه ای تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سیاهه تجدید نظرشده سبک های هویت برزونسکی (وایت و دیگران، 1998)، پرسشنامه خود نظم جویی رفتاری (براون، میلر، و لواندوسکی، 1999) و پرسشنامه ابراز وجود (گمبریل و ریجی، 1975) استفاده شد. مدل پیشنهادی پژوهش با استفاده از تحلیل مسیر آزمون شد و برای سنجش معناداری اثرات غیرمستقیم متغیرهای رابطه ای، روش نمونه برداری های مکرر خودراه انداز به کار رفت. نتایج حاکی از تأیید نقش واسطه ای خود نظم جویی رفتاری بود. یافته ها نشان دادند که سبک اطلاعاتی به صورت مستقیم و غیر مستقیم و تعهد هویت به صورت غیر مستقیم با نقش واسطه ای خود نظم جویی رفتاری پیش بینیکننده مثبت و معنادار ابراز وجود و سبک سردرگم-اجتنابی با نقش واسطه ای خود نظم جویی رفتاری پیش بینیکننده منفی و غیر مستقیم ابراز وجود است. خود نظم جویی رفتاری نیز به صورت مثبت و معنادار ابراز وجود را پیشبینی کرد. یافتهها بر مبنای کاربردها در آموزش والدین و افزایش امکان ابراز وجود در دانشآموزان بحث شد.