طراحی نظام مدیریت ایمنی بیمار با تکنیک fmea در بخش مراقبت ویژه یک مطالعه موردی در بیمارستان لقمان حکیم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران

سیما مرزبان، sima marzban assistant professor, school of public health, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranاستادیار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران مهشید معینی نایینی، mahshid moeini naini msc in health care management, expert at moheb kosar hospital, tehran, iranکارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، کارشناس بیمارستان محب کوثر، تهران، ایران سید حسین اردهالی، sayed hossein ardehali department of anesthesiology and critical care, shohada tajrish hospital, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranگروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، بیمارستان شهدای تجریش، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران جابر حکمت یار، jaber hekmatyar m.sc. student in, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran (*corresponding author), email: j.hekmatyar67@gmail.comدانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، (*نویسنده مسوول)، آدرس الکترونیکی: j.hekmatyar67@gmail.com علی امیر سوادکوهی، aliamir savadkouhi iranian society of anesthesiology and critical care, tehran, iranانجمن ایرانی بیهوشی و مراقبتهای ویژه ، تهران، ایران

Abstract(in Persian; no English abstract is available)

زمینه و هدف: آسیبهای ناشی از شکست یا خطاهای ناشی از مداخلات بالینی دوره بستری بیمار در بیمارستان از دلایل عمده مرگ و میر در جهان بشمار میرود. در مطالعه حاضر سعی شده با بهره گیری از روش ارزیابی شکست ها و آثار آن، به شناسایی و مستند سازی فرآیندها و گلوگاه های خطر بالقوه و بررسی آثار و علل خطرات، کمی سازی نرخ وخامت (severity)، احتمال وقوع (occurrence) و نرخ احتمال کشف خطر و اولویت دهی ریسک پرداخته شود. مواد و ورش ها: این پژوهش جهت شناسایی وضع موجود از روش تحلیل شکستها و آثار آنها (fmea) و برای طراحی نظام مدیریت ایمنی بیمار از منطق ولره volere) ) بهره می گیرد . این مطالعه در بخش icu بیمارستان لقمان حکیم تهران انجام شد. یافته ها : نتایج این مطالعه شامل شناسایی 16 شکست رایج و اولویت بندی آنها بود که مهمترین آنها عبارتند از اشتباه در پذیرش یا عدم پذیرش بیماران، اشتباه در زمان ترخیص بیمار، عدم رعایت اصول کنترل عفونت، اشتباه در تجویز دارو و شیوه دستوردهی برای بیماران، که با اعداد اولویت ریسک ) (rpnبترتیب 1000، 1000 ، 1000 ، 800 بعنوان شکستهای مهم بخش مراقبت ویژه اولویت بندی شدند. نتیجه گیری: طراحی استانداردها و راهنماهای بالینی در بخش و تدوین معیارهای پذیرش یا عدم پذیرش بیماران بر پایه پزشکی مبتنی بر شواهد، تدوین راهنمای کنترل عفونت در بخش مراقبتهای ویژه و آموزش آنها از جمله پیش بینی استانداردهای فضای فیزیکی، راهنمای شستشوی دست و فرآیند استاندارد ضدعفونی ابزار و تجهیزات بعنوان نیازمندیهای اصلی نظام مدیریت ایمنی شناخته شدند.