تأثیر تمرینات تعادلی قدرتی و ترکیبی بر تعادل زنان سالمند
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
اهداف سالمندی با کاهش ظرفیت فیزیولوژیکی و عملکردی در ارتباط است که می تواند باعث افزایش ناتوانی، کاهش تعادل و افتادن شود؛ بنابراین، هدف این تحقیق بررسی تفاوت تأثیر تمرینات تعادلی، قدرتی و ترکیبی (تعادلی و قدرتی) بر شاخص های کنترل قامت (کلی، قدامی-خلفی و میانی-جانبی) زنان سالمند است. مواد و روش ها 24 زن سالمند بدون سابقه آسیب در اندام های تحتانی، داوطلبانه در این مطالعه شرکت داشتند که به صورت تصادفی در 3 گروه قرار گرفتند: تعادلی (8 نفر)، قدرتی (8 نفر) و ترکیبی (8 نفر). برنامه تمرینی در 18 جلسه در دانشگاه شهیدبهشتی اجرا و نمرات تعادل با استفاده از دستگاه تعادل سنج بایودکس اندازه گیری شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس عاملی (3 گروه در 2 زمان)، تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی (05/0≥p) صورت پذیرفت. یافته ها بعد از تمرینات، گروه تعادلی و ترکیبی نسبت به پیش آزمون در شاخص های کنترل قامت (کلی، قدامی-خلفی و میانی-جانبی) و گروه تمرین قدرتی در شاخص های (قدامی-خلفی و میانی-جانبی) پیشرفت معنی داری داشتند. در تعادل کلی بین گروه های تعادلی (p=0/0001) و ترکیبی (p=0/001) با گروه قدرتی، تفاوت معنی داری وجود داشت. همچنین در تعادل قدامی-خلفی بین گروه های تعادلی (p= 0/0001) و ترکیبی (p= 0/0001) با گروه قدرتی تفاوت معنی داری وجود داشت، اما در تعادل میانی-جانبی بین گروه ها تفاوت معنی داری وجود نداشت. نتیجه گیری برنامه های تمرینی تعادلی باعث اختلال تعادل فرد در حین تمرین و تمرینات ترکیبی باعث کاهش بیشتر نوسان قامتی نسبت به تمرینات قدرتی می شود و خطر افتادن را در افراد سالمند کاهش می دهد.