غنی سازی کار – خانواده و رفتارهای کاری نوآورانه؛ سرمایه روان شناختی به مثابه متغیر میانجی
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
بسیاری از پژوهشگران و نظریه پردازان مدیریت بر اهمیت توسعه، پرورش و استفاده از ظرفیتهای نوآورانه بالقوه در رفتار کارکنان برای موفقیت سازمان تأکید دارند. پژوهش های مختلفی برای افزایش ظرفیتهای بالقوه نوآوری در رفتارهای کاری کارکنان و عوامل مؤثر بر آن انجام شده است. ازجمله این عوامل می توان به سرمایه روان شناختی و غنیسازی کار و خانواده اشاره کرد؛ بنابراین هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه غنیسازی کار ـ خانواده با رفتارهای کاری نوآورانه با توجه به نقش میانجی سرمایه روان شناختی است. جامعه آماری این پژوهش را 155 نفر از مدیران و کارکنان مرکز آموزش مدیریت دولتی تشکیل میدهند. دادههای این پژوهش از طریق پرسشنامه و نمونهای متشکل از 110 نفر به روش تصادفی ساده جمع آوری و با روش مدل معادلات ساختاری تحلیل شد. روایی سؤال های پژوهش با استفاده از روش تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن به وسیله آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. نتایج مدل معادلات ساختاری، فرضیه های پژوهش را تأیید کرد؛ همچنین نشان داده شد، سرمایه روان شناختی به عنوان متغیر میانجی اثر کامل بر رابطه بین غنیسازی کار-خانواده و رفتارهای کاری نوآورانه دارد.