تاثیر مداخله آموزشی بر اساس الگوی پرسید بر ارتقاء کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع ۲ در روستاهای اندیمشک
Abstract
افزایش رو به رشد دیابت، این بیماری را به یک اپیدمی جهانی تبدیل کرده است. با توجه به عوارض فراوان این بیماری و متاثر شدن کیفیت زندگی بیماران پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخله آموزشی بر اساس الگوی پرسید بر ارتقاء کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع 2 در روستاهای اندیمشک انجام گرفت. این پژوهش از نوع مداخله ای و تجربی بود که بر روی 120 نفر بیمار دیابتی در روستاهای شهرستان اندیمشک انجام شد. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه ای محقق ساخته در چارچوب مدل پرسید، ابزار استاندارد کیفیت زندگی sf36 و اندازه گیری هموگلوبین گلیکوزیله بیماران قبل و 3 ماه بعد از مداخله آموزشی جمع آوری گردید. برنامه آموزشی طراحی شده بر اساس مدل پرسید برای گروه آزمون در طی 6 جلسه 90-60 دقیقه ای اجرا شد. بیماران به مدت 3 ماه پی گیری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار spss و با استفاده از آمار توصیفی و شاخص های مرکزی، آزمون تی مستقل، تی زوجی و کای اسکوئر انجام شد. پس از مداخله آموزشی در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل میانگین همه حیطه های کیفیت زندگی افزایش معنی داری یافتند(05/0p<). میانگین نمره کلیه سازه های مدل پرسید در بیماران گروه آزمون نسبت به قبل از مداخله افزایش معنی داری یافت(001/0p<). به علاوه میزان hba1c در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل کاهش داشت که از نظر آماری معنی دار بوده است. نتیجه اینکه، پژوهش حاضر نشان دهنده اثر مثبت مداخله آموزشی بر اساس الگوی پرسید در ارتقاء کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع 2 می باشد.